محققان دانشگاه پن استیت فناوری جدیدی با نام «صداهای محصور شنیداری» تشکیل کرده‌اند. در این فناوری صداها را به‌شکلی ارسال کردند که فقط شخص مورد نظر بشنود.

این صداها با امواج فراصوت (Ultrasound) ساخته شده‌اند و در مکان‌های عمومی همانند کتابخانه یا موزه‌ها (که سکوت بیشتری حکم‌فرماست) کاربرد دارد.

انتقال صدا با امواج فراصوت

برای آزمایش این فناوری محققان سیستمی با سر ساختگی و میکروفون فراهم کردند تا شرایط شنیداری انسان را برسی کنند. آنها پی بردند صداها فقط وقتی شنیده می‌بشود که ۲ پرتو فراصوت به هم برسند و اصطلاحاً «محاصره صوتی» بسازند. این فناوری در فاصله حدوداً ۹۰ سانتی‌متر کار می‌کند و صداهایی با فرکانس ۶۰ دسی‌بل می‌سازد.

این امواج به‌سادگی از دیگر انسان‌ها عبور می‌کند تا شخص موردنظر بدون دقت دیگران امواج صوتی را بشنود. به‌ حرف های «جیایسین ژانگ»، محقق ارشد دانشگاه پن استیت، آنها در واقع توانستند هدست مجازی بسازند تا هنگامی شخص در محیط شلوغی وجود دارد، بتواند امواج صوتی را منحصراً بشنود؛ چیزی که به آن نوعی «محاصره صوتی یا شنیداری» هم می‌گویند.

یقیناً مطابق حرف های ژانگ و همکارش «یون جینگ»، پرفسور دانشگاه پن استیت، این امواج صوتی در محدوده فرکانسی پایین ضعیف خواهد شد؛ به همین علت از ۲ پرتو امواج فراصوت که فراتر از حد شنوایی انسان می باشند، برای انتقال صداهای شنیداری منفعت گیری کردند. این امواج در طول مسیرشان به‌کلمه خاموش‌اند و دقت دیگران را جلب نمی‌کنند تا وقتی که گوش شخص موردنظر امواج را دریافت کند.

پرفسور جینگ توضیح می‌دهد که پرتوهای فراصوت به‌کلمه منعطف‌اند و می‌توانند با خم‌ شدن از سطوح گوناگون عبور کنند؛ همانند خم‌کردن نور توسط لنزها. سپس وقتی که گوش ما اصوات را می‌شنود، صداهای جدیدی در محدوده ۵۰۰ هرتز به‌ وجود می‌آید.