پژوهشگران در یکی از بزرگ‌ترین مطالعاتی که در این عرصه شده، دریافته‌اند که مصرف روزانه نوشابه‌های حاوی شیرین‌کننده مصنوعی می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را بیشتر از یک‌سوم افزایش دهد.

به‌گزارش نیواطلس، در این مطالعه که توسط محققان دانشگاه موناش و با همکاری دانشگاه RMIT انجام شده، اطلاعات سلامت ۳۶ هزار و ۶۰۸ نفر از شرکت‌کنندگان بین ۴۰ تا ۶۹ سال، به‌طور میانگین به زمان ۱۳.۹ سال بازدید شده است.

پژوهشگران شرکت‌کنندگان را بر پایه مقدار مصرف نوشیدنی‌های شیرین‌شده با شکر (SSB) و نوشیدنی‌های حاوی شیرین‌کننده مصنوعی (ASB) به چند گروه گوناگون تقسیم کردند:

• هیچ زمان یا کمتر از یک بار در ماه
• یک تا سه بار در ماه
• یک تا شش بار در هفته
• بیشتر از یک بار در روز

سپس ربط بین این الگوهای مصرف با ابتلا به دیابت نوع ۲ بازدید شد.

افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ با مصرف نوشابه رژیمی

نتایج آنها مشخص می کند که مصرف تنها یک قوطی نوشابه رژیمی در روز، خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را ۳۸ درصد افزایش می‌دهد. این درحالی است که همین مقدار نوشیدنی شیرین‌شده با شکر، فقط ۲۳ درصد خطر را بالاتر می‌برد. پروفسور «باربارا دِ کورتن»، نویسنده ارشد مطالعه، می‌گوید:

«شیرین‌کننده‌های مصنوعی طبق معمولً به‌گفتن جایگزینی سالم برای افراد در معرض دیابت پیشنهاد خواهد شد، اما یافته‌های ما مشخص می کند خود این مواد امکان پذیر خطراتی برای سلامتی داشته باشند.»

تحلیل‌های آماری نیز نشان داده که با درنظرگرفتن شاخص توده بدنی (BMI) و نسبت دور کمر به باسن، ربط بین مصرف نوشیدنی‌های قندی و دیابت از بین می‌رود. این نوشته مشخص می کند که چاقی عامل واسطه مهم در این رابطه است. اما در رابطه نوشیدنی‌های رژیمی این چنین اتفاقی وجود ندارد. محققان می‌گویند حتی بعد از تعدیل داده‌ها بر پایه شاخص‌های چاقی، خطر هم چنان در سطح ۳۸ درصد باقی مانده است. این قضیه گمان وجود اثرات متابولیکی جدا گانه از چاقی، ازجمله تأثیر بر میکروبیوم روده یا تحول در تنظیم قند خون را نقل می‌کند.

هرچند این مطالعه به نوع خاصی از شیرین‌کننده‌ها اشاره نکرده، اما گمان داده می‌بشود که شیرین‌کننده‌هایی همانند آسپارتام، ساخارین، سوکرالوز و آسه‌سولفام پتاسیم در این روال نقش داشته باشند. پژوهش‌های قبلی نشان داده‌ بودند برخی از این مواد می‌توانند جواب انسولینی بعد از غذا را تحریک کنند یا ترکیب و کارکرد باکتری‌های روده را تحول دهند.

یکی دیگر از فرضیات این است که شیرینی شدید و غیرطبیعی این مواد، بدن را به دریافت کالری شیرین عادت می‌دهد؛ اتفاقی که در حالت طبیعی رخ نمی‌دهد و این نوشته می‌تواند تنظیم اشتها، حساسیت انسولینی و مسیرهای متابولیکی را تحت تأثیر قرار دهد.

نویسندگان مقاله پافشاری کرده‌اند که این یافته‌ها مشخص می کند شیرین‌کننده‌های مصنوعی لزوماً «سالم‌تر» از شکر نیستند و باید در سیاست‌گذاری‌های بهداشتی و پیشنهاد‌های تغذیه‌ای با دقت بیشتری بازدید شوند.

نتایج این مطالعه در ژورنال Diabetes & Metabolism انتشار شده است.