اندازه‌گیری گذر زهره در سال ۱۶۳۹ میلادی

اندازه‌گیری گذر زهره برای اولین‌بار

در ۲۴ نوامبر ۱۶۳۹، جرمیا هوراکس، اخترشناس و روحانی انگلیسی، به همراه دوست و خبرنگارش ویلیام کرابتری، گذر زهره را برای اولین‌بار اندازه‌گیری کردند.

پیش‌بینی گذر دوم زهره

هوراکس با بهره‌گیری از پیش‌بینی کپلر مبنی‌بر این‌که در سال ۱۶۳۱، زهره از خورشید عبور می‌کند، محاسبه کرد که این گذرها نه به‌تنهایی، بلکه به‌صورت جفت و با فاصله ۸ سال از یکدیگر رخ خواهند داد.

او با استفاده از این پیش‌بینی، زمان گذر دوم را محاسبه و تجهیزات خود را آماده کرد. سپس به برادر کوچکترش و کرابتری در براتون نامه نوشت و از آنها درخواست کرد که این رویداد را در روز یکشنبه، ۲۴ نوامبر، مشاهده کنند.

تلسکوپ ساده هوراکس روی یک تیر چوبی نصب شده بود، به این ترتیب او می‌توانست تصویری از خورشید را روی یک تکه کاغذ که با دایره مدرج شش اینچی مشخص شده بود، بتاباند.

نقاشی از جرمیا هوراکس درحال مشاهده گذر ونوس در سال ۱۶۳۹ (تاثییر ایر کرو، ۱۸۹۱)

در حوالی ظهر روز ۲۳ نوامبر، هوراکس اتاق خود را تاریک کرد و پرتوهای نور خورشید را که از پنجره می‌آمد، روی کاغذی متمرکز کرد که در آنجا می‌توان تصویر را با خیال راحت مشاهده کرد. او مشاهدات خود را روز قبل به دلیل ترس از نادرستی محاسباتش آغاز کرد.

در روز یکشنبه که او با طلوع خورشید شروع به رصد کرد، هوا ابری بود. اما او ابتدا سایه سیاه کوچک زهره را که در نزدیک به ساعت ۳:۱۵ بعدازظهر از خورشید عبور کرد، مشاهده کرد و سایه بعدی را نیم ساعت تا غروب خورشید در ساعت ۳:۵۳ بعدازظهر مشاهده کرد.

کرابتری مشاهدات خود را با استفاده از یک تنظیم مشابه انجام داد، اما زمان کافی برای انجام اندازه‌گیری نداشت. هوا در براتون ابری بود و او فقط گذر را برای زمان کوتاهی دید.

نتایج

هوراکس اندازه‌گیری‌هایی انجام داد و محاسبه کرد که مقدار اختلاف منظر خورشیدی کوچک‌تر از آنچه قبلاً ثبت شده بود، است. بنابراین نتیجه گرفت که خورشید از زمین دورتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، فاصله دارد.

گذر زهره
کرابتری درحال تماشای گذر زهره ۱۶۳۹، تاثییر فورد مادوکس براون – یکی از نقاشی های دیواری منچستر. کرابتری در این عکس به‌گفتن یک پیرمرد به عکس کشیده شده است، اگرچه او تنها ۲۹ سال داشت که این مشاهده را انجام داد.

هرچند هوراکس و دوستش هر دو در عرض پنج سال بعد از انجام مشاهدات خود درگذشتند، اما کار پیشگامانه آنها در تعیین اندازه منظومه شمسی تأثیرگذار بود.

مشخص نیست که هوراکس و کرابتری تا به حال شخصاً ملاقات کرده بودند یا خیر، اما از سال ۱۶۳۶ آنها به‌طور منظم مکاتبه داشتند. آنها به دلیل علاقه مشترکشان به کار یوهانس کپلر، خود را به‌عنوان ما کپلاریان معرفی کردند.

منبع