بزرگترین شکاف منظومه شمسی با نام دره مارینر در سیاره مریخ واقع شده است. این دره وسیع با طولی بیش از ۳۰۰۰ کیلومتر، عرض ۶۰۰ کیلومتر و عمق نزدیک به ۸ کیلومتر، چشم‌اندازی حیرت‌انگیز را به نمایش می‌گذارد. برای مقایسه، دره گرند کنیون در آریزونا، ایالات متحده، با طول ۸۰۰ کیلومتر، عرض ۳۰ کیلومتر و عمق ۱.۸ کیلومتر، بسیار کوچکتر از دره مارینر است.

منشأ شکل‌گیری این دره عظیم هنوز ناشناخته است، اما فرض بر این است که به دلیل فرآیندهای زمین‌ساختی و تنش‌های عظیم در پوسته مریخ ایجاد شده باشد.

دانشمندان بر این باورند که دره مارینر، میلیاردها سال پیش با سرد شدن تدریجی و انقباض سطحی سیاره به صورت یک ترک عظیم روی سطح مریخ تشکیل شده است. در این دره، نشانه‌هایی از چندین فرآیند زمین‌شناسی مختلف شناسایی شده است.

در تصویر روز ناسا چه می‌بینیم؟

تصویر موزاییکی که از مریخ و دره مارینر مشاهده می‌کنید، از ترکیب بیش از ۱۰۰ عکس که مدارگردهای وایکینگ در دهه ۱۹۷۰ گرفته‌اند، ساخته شده است.

پیشنهاد مطالعه: ۱۵ نشانه این که فردی نمی‌خواهد دوست شما باشد_دوپلر

دره مارینر از نظر ساختاری به چند قسمت مهم تقسیم می‌شود که هر کدام ویژگی‌های زمین‌شناسی متفاوتی دارند. قسمت‌های شرقی، منطقه‌ای با زمین‌های آشفته (Chaotic Terrain) است که ترکیبی از رسوبات آتشفشانی و لایه‌های باستانی را در بر می‌گیرد و به گمان زیاد در تأثیر تخلیه آب زیرزمینی، فرسایش و فعالیت‌های آتشفشانی شکل گرفته است.

قسمت‌های غربی شامل دیوارهایی ناهموار با شیب بیشتر و گسست‌های عمیق‌تر است که به گمان زیاد به دلیل گسترش و ترک‌خوردگی پوسته بر اثر فشارهای داخلی سیاره شکل گرفته‌اند.

تحلیل‌های طیف‌سنجی و تصاویری که مدارگردهای جدید ثبت کرده‌اند، از جمله مدارگرد شناسایی مریخ، نشان داده‌اند که در بستر این دره کانی‌هایی از جمله هماتیت، سولفات‌ها و اکسید آهن وجود دارد. این یافته‌ها به طور ضمنی نشان می‌دهند که این منطقه ممکن است در گذشته محیطی گرم و مرطوب داشته باشد.

پیشنهاد مطالعه: رکورد جهانی دما مجدد شکسته شد_دوپلر

دره مارینر همچنان از اهداف مهم برای مأموریت‌های آینده مریخ به شمار می‌آید. بازدید این منطقه به دانشمندان کمک می‌کند تا نه تنها فرآیندهای زمین‌شناسی مریخ، بلکه امکان وجود حیات در گذشته این سیاره را بهتر درک کنند.