نتایج یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که ۵۳ درصد خانه‌های تک‌خانواده‌ای در قاره اروپا در سال ۲۰۲۰ قابلیت تأمین کامل نیازهای برق خود را تنها با بهره‌گیری از تابش‌های خورشیدی محلی داشته‌اند. پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که این نسبت تا افق سال ۲۰۵۰ می‌تواند به ۷۵ درصد برسد. با وجود این پتانسیل فنی بالا، تحلیل‌های اقتصادی نشان می‌دهد که قطع کامل ارتباط با شبکه برق عمومی در حال حاضر و در آینده برای واحدهای مسکونی منفرد، از نظر هزینه مزیت اقتصادی ندارد.

بر اساس برآوردهای محققان، خودکفایی کامل انرژی تا سال ۲۰۵۰ برای حدود ۲ درصد از ۴۱ میلیون خانه تک‌خانواده‌ای در اروپا (معادل دو میلیون خانوار) از منظر اقتصادی قابل دسترس خواهد بود، به شرطی که این خانوارها готов باشند هزینه اضافی ترک شبکه را بپردازند. این هزینه تا ۵۰ درصد بیشتر از هزینه باقی‌ماندن در شبکه محاسبه شده است.

🔗 بیشتر بخوانید: ۱۰ راهکار برای بهبود روابط کاری هنگام دورکاری

مسیر خودکفایی برق در سطح خانوار

در کشورهای توسعه‌یافته، هزینه‌های زیرساخت‌های شبکه برق در حال افزایش است، در حالی که تکنولوژی‌های انرژی‌های تجدیدپذیر روز به روز ارزان‌تر می‌شوند. این روند باعث شده تا تمایل خانوارها برای تولید انرژی پاک داخلی در طول زمان تشدید یابد.

تا کنون مطالعات متعدد transición به انرژی‌های تجدیدپذیر را در مقیاس قاره‌ای، ملی و منطقه‌ای بررسی کرده‌اند، اما این تحقیق نخستین تحلیل است که امکان‌های این تغییر را در سطح تک‌خانوارها ارزیابی می‌کند.

🔗 بیشتر بخوانید: بررسی اپیزود ۹۸ تک‌تاک: برنامه‌های ستاره هاشمی برای وزارت ارتباطات، بازگشت فورتنایت به آیفون و گام بزرگ مایکروسافت در FAT۳۲

برای شناسایی مناطق و ساختمان‌های با بیشترین پتانسیل خودکفایی، محققان یک پایگاه داده جامع از خانه‌های اروپایی تدوین کردند. آن‌ها ۴۰۰۰ نمط مسکن متفاوت (با در نظر گرفتن معماری، تقاضای برق، شرایط اقلیمی و اقتصاد محلی) شناسایی و برای هر یک، سیستم بهینه تولید برق از منابع تجدیدپذیر طراحی نمودند.

سپس با’extrapolation’ این نتایج، امکانات فنی و اقتصادی خودکفایی برای ۴۱ میلیون خانه مستقل تخمین زده شد. نتایج نشان می‌دهد ۵۳ درصد از این واحدها در ۲۰۲۰ می‌توانستند به خودکفایی انرژی برسند، نسبتی که تا ۲۰۵۰ پیش‌بینی می‌شود به ۷۵ درصد برسد. با این حال، جدا شدن از شبکه برق در هر دو بازه زمانی، هزینه بیشتری نسبت به اتصال به شبکه دارد.

خانه‌های واقع در مناطق آفتابی اروپا (مانند قبرس، مالتا و ایتالیا) پتانسیل اقتصادی بالاتری برای خودکفایی دارند. همچنین مناطقی که مساحت سقف واحدها در آن‌ها گسترده‌تر است (مانند دانمارک، اسلوونی، هلند و فرانسه) قابلیت بیشتری برای قطع وابستگی از شبکه دارند. در کشورهایی با تعرفه‌های بالای برق مانند آلمان، انگیزه مالی برای باقی‌ماندن در شبکه کاهش یافته است.

با وجود اینکه خودکفایی کامل مزیت اقتصادی مستقیمی ندارد، خودکفایی جزئی — که در آن خانه به شبکه متصل باقی می‌mande اما بخشی از نیازهای انرژی را از طریق تولید داخلی یا سرمایه‌گذاری در تکنولوژی‌های بهینه‌سازی مصرف تأمین می‌کند — می‌تواند هزینه‌های برق خانوارها را به طور قابل توجهی کاهش دهد. سطح بهینه خودکفایی برای خانه‌ها متغیر است؛ برای مثال در آلمان، خودکفایی ۷۳ درصدی در ۲۰۲۰ و ۷۸ درصدی در ۲۰۵۰ از نظر اقتصادی بهینه ارزیابی شده است.

از این منظر، سرمایه‌گذاری خانوارها در جهت خودکفایی انرژی منطقی به نظر می‌رسد. همچنین با کاهش وابستگی واحدهای مسکونی به شبکه‌های برق، هزینه‌های تأمین و نگهداری این زیرساخت‌ها افزایش یافته و می‌تواند انگیزه مضاعفی برای حرکت به سمت خودکفایی ایجاد نماید.