برتری کیفیت استارتاپهای ایرانی بر رقبای جهانی؛ چالش اصلی عدم اتصال به صنعت کلان است, معاون علمی ریاستجمهوری کیفیت شرکتهای دانشبنیان ایران از همتایان جهانی برتر است روحالله دهقانی، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری، پس از بازدید از پارکهای علمی و تکنولوژیک کره جنوبی، نتیجهگیری کرد که شرکتهای کوچک و نوپا ایران از منظر کیفیت محصول و خدمات، نه تنها در سطح رقبای کره، اروپا و آمریکا قرار دارند، بلکه برتری قابلتوجهی بر آنها دارند.

این ارزیابی بر پایه مشاهدات میدانی و مقایسه مستقیم عملکرد تیمهای فنی ایرانی با همتایان بینالمللی انجام شده است. ریشهیابی شکاف فقدان اکوسیستم حمایتی و شبکهسازی موثر دهقانی دو عامل اصلی را مانع تبدیل این برتری کیفی به موفقیت مقیاسبزرگ معرفی کرد اول، عدم وجود حمایتهای مالی کلان و پایدار که در اقتصادهای پیشرفته مانند ایالات متحده متداول است و دوم، شکاف ساختاری در اتصال شرکتهای کوچک به غولهای صنعتی.

به موتور رشد اقتصاد تبدیل کرده است؛ در حالی که در ایران این زنجیره ارزش همچنان شکسته مانده است.

استدلال منطقی جذب نخبگان ایرانی توسط غولهای جهانی گواه بر کیفیت است در پاسخ به منتقدانی که این ادعا را شعاری میدانند، دهقانی استدلالی ساده اما قاطع ارائه کرد اگر کیفیت خروجی تیمهای ایرانی پایین بود، چرا شرکتهای بینالمللی به طور مداوم در صدد جذب نخبگان و متخصصان ایرانی هستند؟

واقعیت این است که تواناییهای فنی، خلاقیت و انعطافپذیری نیروی انسانی ایران، مغناطیسی قدرتمند برای بازارهای جهانی شده و این خود مستند قوی بر برتری کیفی است. تشبیه صنعت به درخت لزوم اتصال ریشه به برگ برای ثمر دادن معاون علمی رئیسجمهور، صنایع مادر نظیر فولاد، نفت و پتروشیمی را به تنه و ریشه درخت و شرکتهای کوچک و متوسط دانشبنیان را به شکوفهها و برگها تشبیه کرد.

ظریه، بلکه استراتژی اثباتشده در کشورهایی است که با منابع محدود اما پتانسل بازار بالا روبرو بودهاند.

مسیر به سوی یونیکورنهای ایرانی کنسرسیومسازی و همزیستی اکوسیستم دهقانی فاش کرد که معاونت علمی و فناوری به طور جدی در حال پیادهسازی مکانیزمهای اتصال استارتاپها به ارگانهای بزرگ صنعتی و مالی است. باور او بر این است که شکلگیری ابرشرکت یا یونیکورن، پیش از هر چیز، نیازمند همزیستی، همکاری مشترک و کنسرسیومسازی در بستر یکپارچه است.

نقطه آغاز ظهور یونیکورنهای ایرانی، لحظهای خواهد بود که ماکرو و میکرو اقتصاد دانشبنیان به طور کامل به هم گره خورده و یک اکوسیستم یکپارچه شکل گرفته باشد.