صنعت خودروسازی قاره کهنه، ستون فقره اقتصاد اروپا، اکنون در گیر یک طوفان کامل افتاده است. بر اساس تحلیلی که اخیراً توسط آژانس خبری بلومبرگ منتشر شده، تشدید ناگهانی مقررات زیست‌محیطی و استانداردهای انتشار آلاینده توسط اتحادیه اروپا، موتور پیشرفت این صنعت را خاموش کرده و سایه نابودی بر سر کارخانه‌های بزرگ افکنده است.

ظرفیت تولید به نصف رسیده: آمار نگران‌کننده پنج گیگان اروپا

گزارش بلومبرگ تصویری تلخ از وضعیت فعلی ترسیم می‌کند. پنج قدرت برتر شامل بی‌ام‌و، مرسدس‌بنز، استلانتیس، رنو و فولکس‌واگن در سال گذشته تنها موفق به استفاده از نیمی از ظرفیت نصب‌شده خود شده‌اند. این بی‌سابقه‌ترین افت در تاریخ معاصر خودروسازی اروپا محسوب می‌شود و ناقوس خطر را برای اقتصاد کل قاره به صدا در آورده است.

🔗 بیشتر بخوانید: تأثیر هوش مصنوعی بر بازار کار: کدام مشاغل در خطرند و راهکارهای بقا چیست؟

کاهش خط تولید تنها بخش اول ماجراست. چالش دوم، کم‌رنگی تقاضا است. فروش خودروی نو در اروپا پس از پایان همه‌گیری کرونا، هرگز به سطح دوره پیش از پاندمی بازنگشت. برآوردها حاکی از آن است که سالانه حدود سه میلیون واحد کمتر از دوره طلایی قبل از ویروس، در بازار اروپایی به فروش می‌رسد. این شکاف عرضه و تقاضا، مستقیم‌ترین ضربه را به زیاده‌های کارخانه‌ها وارد کرده و موج اخراج‌های گسترده نیروی کار را در پیش گرفته است.

جنگ بقا در بازار کوچک‌شده و تهدید بستن کارخانه‌ها

«ماتیاس اشمیت»، تحلیل‌گر ارشد بازار خودرو در قاره اروپا، در گفتگو با بلومبرگ هشدار داد: بازی در یک زمین بازی که هر روز کوچک‌تر می‌شود، حاشیه سود را به صفر می‌رساند. او تأکید کرد که خودروسازان اروپایی در حال حاضر درگیر یک رقابت خیرین برای کسب سهمی از کیک کوچک‌تر شده‌اند، وضعیتی که اگر تداوم یابد، تعطیلی فیزیکی خطوط مونتاژ را ناگزیر می‌سازد.

🔗 بیشتر بخوانید: لو رفتن نخستین تصویر کیس شارژ گلکسی رینگ؛ شباهت شگفت‌انگیز به ایربادها

نخستین قربانی‌های این جنگ، کارخانه‌هایلمانی هستند. فولکس‌واگن، گِردان بزرگ‌ترین خودروساز جهان، به طور جدی در حال بازبینی و برنامه‌ریزی برای بستن کارخانه‌های داخلی خود در آلمان است. در هم‌زمان، بی‌ام‌و با افت شدید فروش در بازار حیاتی چین روبروست که جدای از کاهش درآمد، برنامه‌های سرمایه‌گذاری آینده را نیز در مخاطره قرار داده است.

دوران سه‌گانه: انرژی، کار و لجستیک

بحران تنها ریشه در تقاضا یا قوانین ندارد. یک سه‌گانه فتاک فشارها را تشدید کرده:

• هزینه‌های انرژی: با افزایش قیمت گاز و برق در اروپا، هزینه تولید هر واحد خودرو به سقف‌های تاریخی رسیده است.
• کمبود نیروی متخصص: یافتن کارگر و مهندس ماهر برای خطوط تولید پیشرفته، به چالش بزرگ مدیریت منابع انسانی بدل شده است.
• زنجیره تأمین: نوسانات قیمت مواد اولیه و قطعات، پیش‌بینی مالی را غیرممکن ساخته است.

نتیجه‌گیری نهایی شفاف است: اگر بروکسل و دولت‌های عضو اتحادیه اروپا نقشی از انعطاف‌پذیری در اجرای استانداردهای یورو ۷ و زمان‌بندی برقی‌سازی خود نشان ندهند، اروپا نه تنها برتری تکنولوژیک خود در برابر رقبان چینی و آمریکایی را از دست می‌دهد، بلکه با یک بحران بیکاری ساختاری و ویرانی پایتخت‌های صنعتی خود روبرو خواهد شد.