فضاپیمای وایکینگ ۱: پیشگام در اکتشاف مریخ

فرودگر وایکینگ 1 تا 11 نوامبر 1982 کار می‌کرد، اما فرمان اشتباه ارسال شده‌ از زمین منجر به قطع ارتباطات با آن شد.

پرتاب فضاپیمای وایکینگ ۱

در ۲۰ آگوست ۱۹۷۵، فضاپیمای وایکینگ ۱ با موفقیت به فضا پرتاب شد و پس از سه اصلاح مسیر، در ۱۹ ژوئن ۱۹۷۶ وارد مدار مریخ شد.

دستیابی به مریخ و فرود موفق

وایکینگ ۱ اولین فضاپیمایی بود که به طور موفقیت‌آمیز روی مریخ فرود آمد. گرچه فرودگر «Mars 3» شوروی سابق در سال ۱۹۷۱ ادعا کرد که اولین فرود موفق را انجام داده است، اما تماس با این فضاپیما تنها چند ثانیه پس از فرود قطع شد.

مشخصات مأموریت وایکینگ

هر دو مأموریت وایکینگ ۱ و ۲ شامل ترکیبی از مدارگرد و فرودگر بودند که برای کاوش مریخ طراحی شده بودند. مهندسان در ساخت این فضاپیماها از جزئیات بی‌سابقه‌ای بهره گرفتند. در مجموع، دو مدارگرد وایکینگ ۵۲۶۶۳ عکس از مریخ به زمین فرستادند و نزدیک به ۹۷ درصد از سطح آن را با وضوح ۳۰۰ متر نقشه‌برداری کردند. فرودگرها نیز ۴۵۰۰ عکس از دو محل فرود گرفتند.

فعالیت‌های پس از فرود

پس از فرود، وایکینگ ۱ شروع به گرفتن عکس‌های باکیفیت از محیط اطراف خود کرد، از جمله یک پانورامای ۳۰۰ درجه که نه تنها قسمت‌هایی از خود فضاپیما، بلکه دشت‌های اطراف را نیز نشان می‌داد.

نتایج علمی

ابزارهای دماسنج، دمای مریخ را از منفی ۸۶ درجه سانتی‌گراد قبل از طلوع خورشید تا منفی ۳۳ درجه سانتی‌گراد در بعدازظهر ثبت کردند. با این حال، لرزه‌سنج روی فرودگر کار نکرد.

ادامه مأموریت

در حالی که مأموریت اولیه برای وایکینگ ۱ و ۲ در نوامبر ۱۹۷۶ به پایان رسید، فعالیت‌ها از طریق مأموریت‌های «گسترش یافته» و «ادامه» پیگیری شد.

فرودگر تا ۱۱ نوامبر ۱۹۸۲ کار می‌کرد، اما به دلیل فرمان نادرست ارسال شده از زمین، ارتباط با آن قطع شد. تلاش‌های بیشتر برای بازیابی تماس ناموفق بود.