تحریک مغناطیسی مغز با پروتکل شخصیسازی شده رویکرد نوین در درمان افسردگی مقاوم, تحریک مغناطیسی ترانسکرانیال (TMS) و جایگاه آن در درمان افسردگیتحریک مغناطیسی ترانسکرانیال یا TMS، روشی غیرتهاجمی و مبتنی بر پالسهای مغناطیسی است که برای تعدیل فعالیت الکتریکی نواحی خاص مغز به کار میرود.

این تکنیک بهویژه برای بیماران مبتلا به افسردگی مقاوم بر درمان که از داروهای ضدافسردگی و رواندرمانهای سنتی بهرهوری لازم را نبردهاند، گزینهای امیدبخش محسوب میشود.\چالشهای درمان افسردگی و ضرورت روشهای جایگزینافسردگی روندی ناهمگن و چندوجهی دارد؛ بنابراین پاسخ به درمان در بین افراد تفاوت قابلتوجهی دارد. آمارها حاکی است که درصد قابلتوجهی از بیماران با حداقل دو دوره درمان دارویی کامل، کامل حاصل نمیکنند.

در این سناریو، نیاز به مداخلات مبتنی بر فیزیک مغز، مانند TMS، بیش از پیش احساس میشود.\پیشرفتهای اخیر شخصیسازی پروتکل با نشانگرهای الکتروفیزیولوژیکیتحقیقات مشترک دانشگاه هلسینکی و استنفورد نشان دادهاند که استفاده از بیومارکرهای الکتروفیزیولوژیکی (مانند پتانسیلهای القایی حرکتی و نوسانات مغزی) میتواند پیشبینیکننده پاسخ درمانی به TMS باشد.

این رویکرد امکان تنظیم دقیق محل تحریک، زاویه سیمپیچ، شدت پالس و فرکانس را بر اساس پروفایل مغزی منحصربهفرد هر بیمار فراهم میکند.\مزایای بهینهسازی فردی در TMS\افزایش نرخ پاسخ درمانی و کاهش جلسات بینتیجه و هزینههای جانبیکاهش عوارض خفیف مانند سردرد یا بیقراری موضعی\پروفایل ایمنی و محدودیتهای موجودTMS به طور کلی ایمنی بالا دارد و عوارض جدی در آن نادرند.

با این حال، پروتکلهای استاندارد فعلی (مانند پروتکل FDA برای نواحی DLPFC) ممکن است برای تمام زیرنوعهای افسردگی بهینه نباشند.

تحقیقات در حال انجام بر روی نواحی جدید هدف، الگوهای تیتا-برست (TBS) و ترکیب با نوروفیدبک، افقهای تازهای را گشوده است.\آینده درمان سمت پزشکی دقت در روانپزشکیادغام تصویربرداری مغزی (MRI/)، الکتروفیزیولوژی و هوش مصنوعی برای طراحی پروتکلهای کاملاً شخصیسازی شده، مسیر الطب دقت در روانپزشکی را ترسیم میکند.