ربات MIRA در ایستگاه فضایی: قدمی بزرگ برای جراحی از راه دور و پزشکی فضایی

ربات کوچک MIRA در ایستگاه فضایی، جراحی از راه دور را ممکن خواهد کرد!

یک ربات جراح به نام MIRA (مخفف دستیار رباتیک مینیاتوری برای جراحی درون‌بدنی) اخیراً به عنوان اولین رباتِ تخصصیِ جراحی در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) مستقر شده است. این دستگاه با وزن نزدیک به ۹۰۰ گرم، روز اول فوریه به مقصد فضا پرتاب گردید و در هفته‌های آینده عملیات‌های شبیه‌سازی شده جراحی را در محیط بی‌گرانش تست خواهد کرد.

معماری و نحوه عملکرد ربات MIRA در فضا

این ربات کوچک دو بازوی رباتیکی مجزا دارد: بازوی چپ برای تثبیت و گرفتن بافت‌ها و بازوی راست برای برش و جراحی، دقیقاً مشابه حرکات دو دستی یک جراح انسانی در سالن عمل. هدف اصلی این مأموریت، ارزیابی امکان جراحی از راه دور (Telesurgery) با تاخیر زمانی نزدیک به صفر است.

[[OAR_MEDIA_1]]

کنترل از راه دور: از نبراسکا تا مدار زمین

سناریوی تست شامل هدایت ربات توسط یک جراح متخصص از کنسول کنترل واقع در دانشگاه نبراسکا، لینکلن می‌باشد. جراح از فاصله حدود ۴۰۰ کیلومتری، دوربین و ابزارهای جراحی را در بدنه یکphantom (مدل شبیه‌سازی شده بدن) هدایت می‌کند. این موفقیت می‌تواند الگوی جدیدی برای مراقبت‌های درمانی در فاصله‌های دور را رقم بزند.

توسعه‌دهنده و شرکای استراتژیک: Virtual Incision و ناسا

این نوآوری حاصل تلاش‌های gần دو دهه شرکت Virtual Incision مستقر در لینکلن، نبراسکا است که با حمایت مالی و فنی ناسا (NASA) و همکاری اضافی دانشگاه نبراسکا-لینکلن به مرحله اجرا رسیده است. فلسفه طراحی بر پایه “کوچک‌سازی أقصى” است تا دستگاه به راحتی قابل حمل، ذخیره و استقرار در محیط‌های محدود (مانند کپسول فضایی یا کلینیک‌های دورافتاده) باشد.

[[OAR_MEDIA_2]]

امیدها برای کاربردهای زمینی: مناطق محروم و شرایط اضطراری

برخلاف تمرکز اولیه بر پزشکی فضایی، چشم‌انداز اصلی مخترعان، به ویژه شین فریتور (Shane Farritor) أحد بنیان‌گذاران، ی‌سازی دسترسی به جراحی رباتیک بر روی زمین است. این فناوری می‌تواند در موارد زیر سرنوشت‌ساز باشد:

  • مناطق روستایی و دورافتاده: nơi که جراحان متخصص در دسترس نیستند.
  • میدان‌های جنگی و بلایا: امکان انجام عمل‌های نجات جان توسط جراحان در مکانی امن.
  • مهمت‌های فضایی طولانی‌مدت: مانند سفر به مریخ، که برگشت فوری به زمین امکان‌پذیر نیست.

فریتور تأکید می‌کند: “هدف ما از آغاز در دانشگاه نبراسکا این بود که جراحی با کمک ربات برای هر بیمار، در هر زمان و هر مکان ممکن سازیم. تست در محیط‌های سخت مثل فضا، موانع فنی را برای کاربردهای زمینی آشکار و قابل حل می‌کند.”

چالش‌های مهندسی و برنامه بازگشت به زمین

فناوری جراحی رباتیک سنتی (مانند سیستم داوینسی) معمولاً پرحجم، سنگین و پیچیده است. تیم توسعه MIRA با تمرکز بر مینیاتوری‌سازی، سیستم را به ابعادی رسانده که در یک جعبه فشرده جا می‌شود. پس از اتمام تست‌های مداری، MIRA قرار است در فصل بهار به زمین بازگردد تا داده‌های جمع‌آوری شده برای نسخه‌های تجاری و بالینی تحلیل شود.

منبع: دیجیاتو