تفاوت اثبات کار و اثبات سهام: راهنمای کامل مکانیزمهای اجماع بلاکچین

اثبات سهام و اثبات کار چیست؟ مکانیزم اجماع و امنیت شبکه به زبان ساده

تفاوت اثبات کار و اثبات سهام راهنمای کامل مکانیزمهای اجماع بلاکچین, مکانیزمهای اجماع ستون فقرات هر شبکه بلاکچینی هستند که تضمین میکنند تمام شرکتکنندگان در یک دفتر کل توزیع شده (DLT) بر روی وضعیت شبکه توافق نظر داشته باشند بدون نیاز به یک مرجع متمرکز. دو رویکرد اصلی و پرکاربرد در این حوزه، اثبات کار ( – ) و اثبات سهام ( – ) هستند که هر کدام فلسفه و روش منحصر به فردی برای تأمین امنیت و اعتبارسنجی تراکنشها دارند.

مفهوم دفتر کل توزیع شده و ضرورت اجماع در سیستمهای مالی سنتی، بانکها یا نهادهای متمرکز نقش مرجع نهایی تایید تراکنشها را ایفا میکنند. اما در معماری بلاکچین، دفتر کل به صورت عمومی، غیرمتمرکز و کپیشده بر روی هزاران گره در سراسر جهان نگهداری میشود.

جنرالات بیزانسی معروف است که راهحل آن، تحمل خطای بیزانسی (BFT) میباشد.

اثبات کار امنیت با هزینه انرژی و محاسبه مکانیزم اثبات کار، اولین پیادهسازی موفق اجماع در بیتکوین است. در این روش، ماینرها با استفاده از سختافزارهای قدرتمند و مصرف برق زیاد، در حل یک معما ریاضیاتی پیچیده (یافتن هش هدف) رقابت میکنند. اولین ماینری که جواب را پیدا کند، حق ساخت بلوک جدید را کسب کرده و پاداش بلاک به علاوه کارمزد تراکنشها را دریافت میکند.

منطقی و ضررآور میباشد. اثبات سهام امنیت با تعهد مالی و قفلگذاری دارایی اثبات سهام به عنوان جایگزین کممصرفانرژی برای معرفی شد.

در این مدل، به جای قدرت پردازشی، سهام یا مقدار توکنهای قفلشده معیار انتخاب اعتبارسنج است. کاربران توکنهای بومی شبکه را خریداری کرده و در یک قرارداد هوشمند قفل میکنند. پروتکل به صورت تصادفی و با وزندهی بر اساس مقدار سهام و دوره قفلگذاری، اعتبارسنجی را برای پیشنهاد بلوک بعدی انتخاب میکند.

اگر اعتبارسنج رفتار مخرب انجام دهد (مانند امضای دو بلاک متضاد)، بخشی یا تمام سهام او با مکانیزم اسلشینگ جریمه و سوخته میشود. این طراحی هزینه حمله را به خرید حجم عظیمی از توکن در بازار آزاد متصل میکند که قیمت را بالا برده و حمله را بیمعنا میسازد. اثبات سهام تفویضی سرعت و مقیاسپذیری با دموکراسی نمایی یا، توسعهای بر است که در آن صاحبان توکنها نمایندههایی ( یا ) را برای اعتبارسنجی بلوکها رأی میدهند.

تعداد محدود این نمایندگان (معمولاً بین ۲۱ تا ۱۰۱ نفر) باعث میشود فرآیند توافق بسیار سریعتر و شبکه مقیاسپذیرتر شود. مکانیزم انتصابی و امکان عزل نمایندههای بیکفایت یا مخرب، تعادل بین غیرمتمرکز بودن و کارایی را برقرار می حفظ میکند. مقایسه کلیدی در برابر مصرف انرژی مصرف انرژی بسیار بالا دارد؛ به شدت کممصرف است. سختافزار نیازمند ASIC/GPU است؛ تنها نیاز به توکن و اتصال اینترنت دارد.

مقاومت در برابر متمرکزسازی به دلیل اقتصاد مقیاس در ماینری، گرایش به متمرکزسازی دارد؛ با کاهش بارور ورود، مشارکت گستردهتر را تسهیل میکند. نهایی شدن تراکنش نهایی بودن احتمالی دارد؛ اغلب نهایی بودن فوری یا قطعی ارائه میدهد. انتخاب بین این مکانیزمها به اولویتهای شبکه بستگی دارد اگر اولویت امنیت حداکثری و تستشده در طول زمان باشد، گزینه کلاسیک است.

اما اگر کارایی انرژی، سرعت تراکنش و مقیاسپذیری در اولویت باشند، و تنوعهای آن (مانند ) استانداردهای مدرن بلاکچین محسوب میشوند.