تلسکوپ هیل نخستین نور را با هدایت ادوین هابل ثبت کرد

تلسکوپ هیل یک تلسکوپ بازتابی 200 اینچی در رصدخانه پالومار کالیفرنیا، ایالات متحده است که به نام ستارهشناس جورج الری هیل نامگذاری شده است. با حمایت مالی بنیاد راکفلر در سال 1928، ایشان برنامهریزی، طراحی و ساخت رصدخانه را مدیریت کردند.
این پروژه پس از بیست سال به پایان رسید و هیل زنده ماند تا افتتاح تلسکوپ را ببیند. در زمان خود، این تلسکوپ بزرگترین تلسکوپ نوری بود و پیشگام بسیاری از فناوریهای نوین در طراحی پایه تلسکوپها شد.
تلسکوپ هیل در سال 1949 تکمیل شد و تا به امروز فعال است. نخستین نور در 26 ژانویه 1949 در ساعت 2206 تحت هدایت ستارهشناس آمریکایی ادوین هابل، با هدف رصد سحابی NGC 2261 که به نام هابل نیز شناخته میشود، ثبت گردید.
استفاده از این تلسکوپ در هر شب صاف برای تحقیقات علمی توسط اخترشناسان کالتک و همکاران آنها، دانشگاه کرنل، کالیفرنیا و آزمایشگاه پیشرو جت ناسا ادامه دارد.
این دستگاه با تصویرگرهای آرایه نوری و مادون قرمز مدرن، طیفنگارها و یک سیستم اپتیک تطبیقی مجهز است. در طول پنجاه سال اول، تلسکوپ هیل مشارکتهای مهمی در شناخت تکامل ستارهها، کیهانشناسی و اختر فیزیک داشته است.

به طور مشابه، فناوریهای توسعهیافته برای این تلسکوپ، مطالعه طیف ستارگان، ماده بین ستارهای و کوازارها را ارتقا داد. کوازارها برای اولین بار به عنوان منابع با انتقال بالا به سرخ توسط تلسکوپ هیل شناسایی شدند.
کمیت هالی که در سال 1986 به خورشید نزدیک شد، برای اولین بار در 16 اکتبر 1982 با استفاده از تلسکوپ هیل مجهز به دوربین CCD کشف گردید.
در دسامبر 2023، تلسکوپ به عنوان آنتن گیرنده برای آزمایش ارتباطات نوری فضای عمیق در مأموریت ناسا آغاز به کار کرد.