یک تپ اختر آرام در قلب CTA 1 وجود دارد. باقی مانده این ابرنواختر به‌گفتن منبع انتشار کردن طول موج‌های رادیویی توسط ستاره‌شناسان در سال 1960 کشف شد. از آن زمان به‌گفتن نتیجه انفجار مرگ یک ستاره عظیم شناسایی شد.

اما هیچ پالس رادیویی از تپ اختر مورد انتظار، که باقی‌مانده ستاره نوترونی درحال چرخش از هسته فروپاشیده ستاره‌ای عظیم است، شناسایی نشد. حتی نزدیک به 10000 سال بعد از انفجار اولیه ابرنواختر، هم چنان ابر زباله بین ستاره‌ای در طول موج‌های نوری ضعیف است.

در عکس روز ناسا چه می‌بینیم؟

اشعه‌های قابل رویت طول موج CTA 1 از جبهه‌های شوک درحال انبساط، تا این مدت در این عکس عمیق تلسکوپی قابل مشاهده است. این قاب در سراسر میدان ستاره‌ای در صورت فلکی شمالی قیفاووس گسترش می‌یابد.

درحالی‌که از آن زمان هیچ تپ اختری در طول موج‌های رادیویی اشکار نشده است، در سال 2008 «تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی» تابش پالسی از CTA 1 را شناسایی کرد و ستاره نوترونی درحال چرخش آن را شناسایی کرد.

این منبع به‌گفتن اولین نمونه از نوع رو به رشد تپ اخترها شناخته شده است که در طول موج‌های رادیویی غیرفعال می باشند اما در پرتوهای گاما با انرژی بالا پالس خواهند داد.