در روز ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۰، verfolه‌دار خطی با شناسه C/۱۹۹۹ S4 در حین گذر از نزدیک‌ترین نقطه به خورشید (پری‌هلیون)، دچار یک فرآیند ناگهانی و غیرقابل برگشت تجزیه شد. این رویداد که توسط موسسه آستروفیزیکا د کاناریاس (IAC) در ۲۸ ژوئیه تایید گردید، توجه تمام تلسکوپ‌های پیشرفته جهان را به خود جلب کرد تا لحظات پایانی این سیارکوچک یخی را با دقت ثبت کنند.

ابزار SWAN وابسته به فضاپیما SOHO، پیش از آن دو ماه تمام به رصد فرابنفش این جسم آسمانی می‌پرداخت. با این حال، اولین علائم تفکیک هسته مذنب، نزدیک به یک هفته قبل از شناسایی از زمین، یعنی در ۲۱ ژوئیه توسط همین ابزار فضایی رصد گردید. در بازه زمانی ۲۵ مه تا ۱۲ اوت، این مذنب در حال مرگ، حدود ۳.۳ میلیون تن بخار آب را در اثر تبخیر یخ‌های درونی خود در flare خورشیدی، در فضای میان سیاراکی آزاد کرد.

🔗 بیشتر بخوانید: کشف تپ اختر آرام در ابرنواختر CTA ۱: از سکوت رادیویی تا پالس‌های گامایی فرمی

پایش‌های مداوم نشان داد که ساختارmage کمیاب این دنباله‌دار تا اواسط ماه اوت به طور کامل محو گردید و تنها یک ابر پراکنده از غبار و گاز باقی ماند. مطالعه این فروپاشی، داده‌های بی‌نظیری درباره ترکیب درونی و مکانیزم تجزیه مذنبات کوتاه‌دوره به دست محققان گذاشت.