در دهم فوریه ۱۷۲۰، ادموند هالی به مقام دومین ستارهشناس سلطنتی انگلستان برکنار گردید

هالی تحت تأثیر پروژه فلمستید برای تدوین فهرستی از ستارگان نیمکره شمالی آسمان، تصمیم گرفت کار مشابهی را برای آسمان جنوبی انجام دهد. او برای تحقق این هدف تحصیل خود را رها کرد و به جزیره سنت هلنا در غرب آفریقا سفر نمود.
از آنجا او نه تنها ستارگان جنوبی را رصد میکرد، بلکه برخی از ستارگان شمالی را نیز مشاهده مینمود و برای تعیین موقعیت جغرافیایی از آنها بهره میبرد. شاه چارلز دوم از تلاشهای او حمایت کرد و هالی در اواخر سال ۱۶۷۶ به جزیره رفت. سپس یک رصدخانه بزرگ مجهز به تلسکوپها را تأسیس نمود. در طول یک سال، او مشاهداتی انجام داد که با آنها اولین فهرست تلسکوپی آسمان جنوبی را تدوین کرد.
هالی در ماه مه ۱۶۷۸ به انگلستان بازگشت و از دادههای خود برای تهیه نقشهای از ستارگان جنوبی استفاده کرد. اما دانشگاه آکسفورد اجازه بازگشت به تحصیل را به او نداد، زیرا زمان سفر به سنت هلنا شرایط اقامت او را نقض کرده بود.
او به چارلز دوم مراجعه کرد و چارلز نامهای را امضا نمود که در آن خواستار اعطای مدرک کارشناسی ارشد به هالی بدون قید و شرط بود. کالج این مدرک را در سوم دسامبر ۱۶۷۸ به او اعطا کرد. درست چند روز پیش از آن، هالی در سن بیست و دو سالگی به عنوان یکی از اعضای انجمن سلطنتی انتخاب شده بود.
در سال ۱۶۷۹، او کاتالوگ ستارگان جنوبی را منتشر کرد که شامل نقشه و توضیحات او از ۳۴۱ ستاره میبود.
دستاوردهای هالی
هالی در سال ۱۷۰۵ محاسبه کرد که یک دنبالهدار درخشان، دورهای است و در سال ۱۷۵۸ مجددا ظاهر خواهد شد. این دنبالهدار همانطور که پیشبینی شده بود نمایان گردید و اکنون به نام دنبالهدار هالی شناخته میشود.

متأسفانه او در سال ۱۷۴۲ درگذشت و هرگز تصدیق پیشبینی خود را مشاهده نکرد. هالی در درک جزر و مد، نقشهبرداری، ناوبری دریایی، جداول مرگ و میر و حرکات ستارگان پیشگام بود. او به اشتباه باور داشت که زمین از کرههای متحدالمرکز به اندازه سیارات درونی تشکیل شده است که هر کدام میتوانند حیات را در خود جای دهند.
با این حال، احتمالا بزرگترین کشف او این بود که ایزاک نیوتن، دانشمند معاصر او، یک فرمول ریاضی قدرتمند برای گرانش کشف کرده است.