شهاب‌سنگ مریخی نخلا در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۱ در مصر سقوط کرد
در صبح روز ۲۸ ژوئن ۱۹۱۱ و در ساعت ۹ دقیقا، یک پدیده آسمانی در ناحیه ابوحموس واقع در استان البحیره مصر رخ داد که توجه جامعه علمی را به خود جلب کرد. شهاب‌سنگی به نام نخلا پس از گذر از فضای بین سیاره‌ای، به اتمسفر زمین وارد شده و در این منطقه به سطح زمین برخورد کرد.
این سنگ فضایی از دسته آکندری‌های مریخی یا ناخلایت محسوب می‌شود و تنها پنجمین شهاب‌سنگ مریخی است که سقوط آن توسط انسان‌ها به‌صورت مستقیم رصد و ثبت شده است. شهاب‌سنگ‌های مریخی در واقع قطعاتی از پوسته سیاره مریخ هستند که در اثر برخورد‌های قدرتمند کویکب‌ها یا کومت‌ها، با سرعت فرار مریخ پرتاب شده و پس از مدتی در جاذبه زمین گرفتار می‌شوند.
شهادت‌های عینی شهروندان منطقه حاکی از حرکت یک جسم درخشان از سمت شمال غربی با زاویه‌ای حدود ۳۰ درجه نسبت به افق بود که با یک ستون دود سفید همراه بود. پیش از اصطدام نهایی، چندین انفجار قدرتمند در پهنه‌ای با قطر ۴.۵ کیلوم‌تره شنیده شد که ناشی از شکستن سنگ اصلی در لایه‌های پایین‌تر اتمسفر بود. در نتیجه، حدود چهل قطعه از این شهاب‌سنگ در پهنه پراکندگی یافت شدند که برخی تا عمق یک متر در خاک مدفون شده بودند.
وزن اولیه شهاب‌سنگ نخلا پیش از ورود به اتمسفر حدود ۱۰ کیلوگرم برآورد شده است. قطعات بازیابی‌شده طیف وزنی متنوعی از ۲۰ گرم تا ۱۸۱۳ گرم را پوشش می‌دهند. دو نمونه مهم که در نزدیکی روستای عزت عبدالملک کشف شده بودند، توسط حکومت مصر به موزه تاریخ طبیعی لندن اهدا گردیدند تا برای پژوهش‌های علمی در دسترس قرار بگیرند.
تحلیل‌های آزمایشگاه‌ی نشان داده که نخلا حاوی هیدروکربن‌های پیچیده است. وجود این ترکیبات آلی، اگرچه قطعا دلیل حیات نیست، اما به عنوان یک بیوسیگنال یا نشانه حیات بالقوه مورد بررسی علماء بیولوژی ستاره‌ای قرار گرفته و امید‌ها را برای یافتن رد پای حیات می‌کروبی کهن بر روی مریخ تقویت کرده است.
یکی از داستان‌های مشهور پیرامون این رویداد، روایتی از زبان کشاورزی به نام محمدعلی افندی حکیم از روستای دانشال است که ادعا کرد یکی از قطعات شهاب‌سنگ مستقیما بر روی یک سگ برخورد کرده و بلافاصله بدن حیوان را به بخار تبدیل کرده است. با این حال، عدم یافتن هر‌گونه ردی از استخوان یا موه‌ای سگ در محل ادعا شده و عدم وجود شاهد عینی دیگر، باعث شده تا این داستان در می‌انجامعه علمی به منزله یک افسانه محلی باقی بماند و به عنوان یک واقعه علمی پذیرفته نشود.
