سازندگان تراشه‌های اندرویدی چرا به هسته‌های متوسط متمرکز شده‌اند؟

هسته‌های متوسط

بیش از یک دهه از معرفی معماری آرم در تراشه‌ها می‌گذرد. در این معماری، شرکت‌ها کارکرد هسته‌های کوچک و بزرگ را طوری تنظیم می‌کردند که مصرف انرژی بهینه شود و کارایی پردازنده‌ها افزایش یابد. بااین‌حال، نسل جدید پردازنده‌ها با افزایش تعداد هسته‌های نیمه‌سنگین و ارتقای کارکرد تلفن‌ها روبروست؛ جایی که طیف وسیعی از وظایف از جمله بازی‌ها و فعالیت‌های چندرشته‌ای توسط هسته‌های متوسط آرم انجام می‌شود.

همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، اسنپدراگون ۸ نسل ۳ یک تراشه نیمه‌سنگین است که ساختار آن شامل یک هسته، پنج هسته متوسط و دو هسته کوچک می‌شود. در نسل‌های قبل، هسته‌های کوچک بیش‌تری تعبیه می‌شدند و این تغییر تمرکز کوالکام بر معماری نوین، یعنی افزایش تعداد هسته‌های متوسط را نشان می‌دهد. به همین ترتیب، دایمنسیتی ۹۳۰۰، پردازنده پرچمدار جدید مدیاتک، هشت هسته متوسط و بزرگ دارد.

با وجود تفاوت‌های بین اسنپدراگون ۸ نسل ۳ و دایمنسیتی ۹۳۰۰، بخش عمده‌ای از کارکرد هر دو پردازنده توسط هسته‌های متوسط کنترل می‌شود. اگرچه هسته‌های بزرگ و قوی مسئولیت پردازش وظایف سنگین و تک‌رشته‌ای را بر عهده دارند، اما افزایش فرکانس هسته‌ها در محدوده دمایی دستگاه معمولا توسط هسته‌های متوسط صورت می‌گیرد.

سازندگان تراشه‌های اندرویدی چرا به هسته‌های متوسط متمرکز شده‌اند؟ 4

با نگاه به نمودار بالا، می‌توان کارکرد هسته‌های را با سایر هسته‌ها مقایسه کرد. اگرچه هسته‌های کم‌مصرف کاربردی و مناسب هستند، اما تنها طیف محدودی از فعالیت‌های رایج را پوشش می‌دهند و اکنون با وجود هسته‌های، اهمیت هسته‌های کوچک کم‌رنگ‌تر شده است. در مقابل، اوج قدرت و پردازش هسته‌های در اجرای بازی‌ها و وظایف محاسباتی سنگین بیش‌تر احساس می‌شود.

هسته‌های متوسط، محوریت اصلی پرو اپل

قطعا با تراشه‌های بایونیک اپل آشنا هستید؛ چیپ‌هایی که به خاطر مصرف بهینه انرژی و کارایی بالا شناخته می‌شوند و اکثر متخصصان آن‌ها را تحسین می‌کنند. اکنون به بررسی ساختار جدید‌ترین تراشه این سری، یعنی پرو می‌پردازیم.

در ساختار این تراشه ۶ هسته کوچک و بزرگ تعبیه شده و ویژگی‌های کارکردی هسته‌های کوچک آن بسیار شبیه سری هسته‌های متوسط است. به عبارت دیگر، در معماری این تراشه، ۲ هسته قوی برای پردازش وظایف سنگین و ۴ هسته متوسط جهت مدیریت پردازش‌های چندرشته‌ای و بازی‌ها در نظر گرفته شده است.

هسته‌های متوسط
سازندگان تراشه‌های اندرویدی چرا به هسته‌های متوسط متمرکز شده‌اند؟ 5

طراحی ۳ نانوم‌تری پرو طوری شده که هسته‌های بزرگ فرکانس بسیار بالایی ۳.۷۸ گیگاهرتز را ارائه دهند و هسته‌های کوچک نیز از سرعت کلاک ۲.۱۱ گیگاهرتز پشتیبانی می‌کنند. مدیاتک هم رویکردی مشابه را برگزیده و هسته‌های متوسط فرکانسی معادل ۲.۰ گیگاهرتز دارند. در میان این‌ها، کوالکام سیاست متفاوتی داشته و به دنبال ارائه فرکانس بالای ۳.۲ گیگاهرتز در هسته‌های است.

مسیری که اپل در نوع کارکرد هسته‌های کوچک طی کرده، اکنون توسط سایر تولیدکنندگان اندرویدی دنبال می‌شود. در حالی که نزدیک به یک سال تا ارائه اسنپدراگون ۸ نسل ۴ باقی مانده، شایعات از حذف کامل هسته‌های کوچک و جایگزینی آن‌ها با نمونه‌های متوسط حکایت دارد. بر اساس شایعات، هسته‌های فونیکس راه‌حل محتمل کوالکام برای ساخت اسنپدراگون ۸ نسل ۴ خواهد بود.

به نظر می‌رسد در تراشه پرچمدار آینده کوالکام از ۲ هسته بزرگ فونیکس و ۶ هسته کوچک‌تر فونیکس مبتنی بر هسته‌های بهره‌گیری خواهد شد؛ به این دلیل گمان می‌رود ۶ هسته متوسط روی کار بیایند و بر انجام وظایف نیمه‌سنگین متمرکز شوند. با این جزئیات، اسنپدراگون ۸ نسل ۴ تراشه‌ای مشابه پردازنده‌های اپل بایونیک خواهد بود که برای اولین بار کارکرد چندهسته‌ای را به ارمغان می‌آورد.

چرا طراحان تراشه‌ها به این معماری روی آورده‌اند؟

با دقت به توضیحات بالا، می‌توان به این سوال که چرا تراشه‌های اندرویدی به معماری جدید مجهز شده‌اند؟ پاسخ داد.

دلیل مهم به کارایی هسته‌های آرم و فرآیند ساخت کوچک‌تر (اما گران‌تر) آن‌ها مربوط است که نیاز ما را به وجود هسته‌های کم‌مصرف کاهش می‌دهد. برای مثال، مدیاتک ادعا می‌کند که معماری بزرگ موجود در دایمنسیتی ۹۳۰۰، مصرف انرژی را در پردازش کار‌های عادی ۱۰ تا ۱۵ درصد کاهش می‌دهد.

هسته‌های متوسط
سازندگان تراشه‌های اندرویدی چرا به هسته‌های متوسط متمرکز شده‌اند؟ 6

درست است که وجود هسته‌های بزرگ و قوی اهمیت بالایی در اجرای برنامه‌ها دارند، اما ما به تعادل در اجرای برنامه‌ها نیاز داریم. حتی بازی‌های جدید که پردازش آن‌ها را منوط به هسته‌های بزرگ می‌دانیم، توسط هسته‌های متوسط و نیمه‌قوی اجرا خواهند شد. تراشه‌های پرو، اسنپدراگون ۸ نسل ۳ و دایمنسیتی ۹۳۰۰ مثال‌هایی از این دسته هستند که برای اجرای برنامه‌های تلفن‌ها با این معماری طراحی شده‌اند.

اگرچه باتری‌های فعلی تلفن‌ها برای پردازش و فعالیت‌های کاربران کافی هستند، اما وجود فناوری‌های نوین از جمله هوش مصنوعی می‌تواند مصرف انرژی بیش‌تری را به همراه داشته باشد. به همین دلیل کوالکام، گوگل و سایر سازندگان به دنبال تسریع فعالیت‌های مبتنی بر هوش مصنوعی (NPU ) در تراشه‌های خود هستند تا قدرت قطعاتشان را بالا ببرند.

با در نظر گرفتن افزایش تقاضا، کاربرد تراشه‌ها و فناوری‌های احتمالی آینده، هسته‌های متوسط نقش مؤثری در گسترش تلفن‌ها و همچنین تعادل در اجرای برنامه‌ها خواهند داشت. در نتیجه پیش‌بینی می‌شود که کارکرد بهینه‌تری از موبایل‌های قدرتمند سال آینده ببینیم.

در پایان پیشن‌هاد می‌کنیم مقاله مقایسه تراشه‌های پرچمدار اسنپدراگون ۸ نسل ۳ و دایمنسیتی ۹۳۰۰ را در دیجیاتو بخوانید.