انتشار بازی جیتیای ۶ در سال آینده بار دیگر بازیکنان را به شهر میامی میبرد و این رویداد انگیزه شد تا روال ساخت بازی جیتیای را از زبان یکی از سازندگان اصلی آن مرور کنیم. این گزارش با همکاری وبسایت ویجیاتو تهیه شده است.

بازی جیتیای ۳ نقطه عطفی برای سری جیتیای و استودیو راکستار بود. این اثر نشان داد که کنسول پلیاستیشن ۲ از حدسهای اولیه قدرتمندتر است و اجرای بینظیر آن بر سختافزار موجود، صنعت بازیها را برای همیشه متحول کرد. با این حال، اگر امروزه از گیمرها پرسید شود که محبوبترین بازی سری جیتیای کدام است، اکثریت احتمالا نام وایس سیتی را بر زبان میآورند. دلیل آن ترکیب منحصر به فرد محیطهای رنگارنگ، موسیقی دلنشین، فضاپردازی و داستان معرکههاست که در خاطره مخاطبان مانده است.

اسلحه و ماموریتهای تازه

داستان از تعطیلی دفتر راکستار در داندی در سال ۲۰۰۰ آغاز میشود. تیم داندی که قبلا بازی را برای نینتندو ۶۴ ساخته بود، با استودیوی ادینبورگ ادغام شد و استودیوی راکستار نورث شکل گرفت. اوبه ورمیج، مدیر فنی سری جیتیای از زمان جیتیای ۳ تا بسته الحاقی جیتیای ۴، میگوید در ابتدا هیچ ایده ثابتی برای بازی بعد وجود نداشت و ادغام تیمها فرآیند را پیچیده کرده بود. تا اینکه لسلی بنزیه و آرون گاربوت تصمیم گرفتند توسعه بازی بعدی را آغاز کنند.

نتیجه تلاش تیم راکستار نورث، یک بازی سهبعدی جهانباز شد که موفقیت تجاری عظیمی داشت. جیتیای ۳ در سال اول شش میلیون نسخه فروخت و تا امروز فروش آن فراتر از پانزده میلیون نسخه رسیده است. این موفقیت دووجهه بود از یک سو محبوبیت بالا، از سوی دیگر انتقادات خشونتآمیز بودن بازی توجه رسانهها را به سمت راکستار معطوف کرد.

ورمیج توضیح میدهد که راکستار نیویورک از تیم خواست یک بسته الحاقی برای جیتیای ۳ بسازد. برنامه اولیه تنها اضافه کردن سلاحها و ماموریتهای جدید در بازه یک سال بود، اما با پیشرفت کار، پروژه بزرگتر شد و به یک محصول کاملا مستقل تبدیل گردید. آن سال برای تیم بسیار پرسرعت و پراسترس بود، زیرا علاوه بر کار روی پورت پیسی بازی جیتیای ۳، استودیو ناگهان در مرکز توجه قرار گرفته بود.

به لطف موتور بازی جیتیای ۳، بخش بزرگی از توسعه از پیش انجام شده بود و هنرمندان بلافاصله پس از اتمام جیتیای ۳ با برنامهنویسان همکاری آغاز کردند. آنها تنها شش ماه زمان داشتند تا بازی را نهایی و تحویل دهند. یکی از دلایل محبوبیت ویژه، فضاپردازی و محیط بینظیر آن است. بازیهای با زمینه دهه ۱۹۸۰ میلادی حتی امروزه هم کمیاب هستند، اما در سال ۲۰۰۲ محیط میامی آن دهه را با داستانی از جنس فیلمهای کلاسیک گانگستری ادغام کرد و ترکیبی عالی خلق نمود.

مکان و لوکیشن بازی از روزهای اول توسعه با قاطعیت انتخاب شده بود. در میانه فرآیند، یکی از طراحان ایده خرید املاک و مکانها توسط بازیکن را طرح کرد — از کلب تا استودیو فیلمسازی. این ایده مورد استقبال قرار گرفت و در محصول نهایی پیادهسازی شد. ورمیج میگوید در جیتیای ۳ شما فعالیتهای مختلف انجام میدادید اما حس نمیکردید مالک شهر هستید. در وایس سیتی با پول کافی میتوانید کلب بخرید و از آنجا درآمد کسب کنید.

فضاپردازی و محیط

این تغییر یکی از مهمترین تحولات گیمپلی در وایس سیتی بود. داستان بازی از طریق تصمیم بازیکن برای خرید و کسبوکار در سراسر شهر و تعامل با کارکنان استخدامی پیش میرفت و تأثیر شخصیت اصلی خشن تا حدی کمرنگ گردید. ورمیج بیان میکند هر فردی در شرکت میتوانست ایده داشته باشد و مطرح کند. ماموریتهای خوب انتخاب شده و سپس نویسندگان — نیمی در نیویورک و نیمی با ما — آنها را در بافت داستان جای میدادند. در بازیهای بعدی سری، داستان ابتدا به طور کامل نوشته میشد و بعد ماموریتها در دل آن قرار میگرفتند.

این فرآیند طراحی پیچیده نیازمند برنامهریزی دقیق بود. لسلی بنزیه از کاغذهای یادداشت چسبدار رنگی استفاده میکرد زرد برای شخصیتها، سبز برای ماموریتها، صورتی برای مکانها. با هر تغییر در روال بازی، کاغذها جابجا میشدند تا ترکیبی منطقی برقرار شود. خوشبختانه تیم نگران محدودیت زمانی نبود، زیرا بخش بزرگی از کدها از قبل وجود داشت. بازی با موتور جیتیای ۳ که ویژگیهای اضافهای داشت ساخته میشد. ورمیج میگوید اگرچه تیم برای بهینهسازی تلاش کرد، اما از نظر فنی تفاوت چندانی با جیتیای ۳ نداشت؛ سبک هنری و زیباییشناسی خاص بود که آن را متمایز و باشکوه میساخت.

در قلب وایس سیتی

از آنجا که برنامهنویسان تنها شش ماه زمان داشتند، امکان افزودن ویژگیهای نوآورانه زیاد وجود نداشت. با این حال قایقها قابل راندن بودند، ماموریتهای خاصی برای هواپیماها طراحی شده بود و آیتمهای تزئینی و اسکینهای جدید برای وسایل نقلیه در نظر گرفته شده بود. در واقع ۹۰ درصد کدهای متعلق به جیتیای ۳ بود و تنها ۱۰ درصد مخصوص این بازی بود.

تنها موتور جیتیای ۳ پایه نبود. سازندگان تجربه زیادی از کار روی جیتیای ۳ داشتند که توسعه را آسانتر کرد. ورمیج مثال بزرگراههای جیتیای ۳ را میزند که طراحی نادرست آن باعث تحول کل چیدمان شهر شد. تیم برای از تواناییها و محدودیتهای قبل آگاه بود و نیازی به آزمون و خطای طولانی نداشت. آنها مواردی که قبلا جواب داده بودند را به کار بردند و زمان باقیمانده را برای افزودن محتوای جدید و اصلاح موارد قبلی اختصاص دادند.

اگرچه از نظر فنی تفاوت فاحشی بین دو بازی وجود نداشت، اما تیم تلاش کرد تغییراتی ایجاد کند که وایس سیتی را از سایه دستاوردهای فنی جیتیای ۳ خارج نماید و بتواند موفقیت بینظیر خود را کسب کند. بخش بزرگی از این موفقیت به داستان و محیط بازی مربوط میشد که بازیکن در آن نقش بزرگتری داشت.

تیم از ری لیوتا خواست تا صداپیشگی تامی ورسیتی را بر عهده بگیرد. با پیوستن بازیگرانی چون دانی دایر، برت رینولدز و جنا جیمسون، روایت و داستانسرایی بیشتر در مرکز توجه قرار گرفت.

حس و حال وایس سیتی

همه این موارد تحت مدیریت برادران هوزر در استودیوی نیویورک انجام میشد. آنها چشمانداز داستان، وایب، حس و حال را به گونهای ترسیم کردند که بازیکن را به خوبی در خود غرق میسازد.

ورمیج در آن زمان کدنویسی سیستم آبوهوا را انجام میداد. او میگوید برای سایر بازیهای جیتیای چرخه ثابتی از آبوهوا (آفتابی، ابری، بارانی، مهآلود) وجود دارد، اما او تغییراتی در آبوهوی وایس سیتی ایجاد کرد تا حداکثر شباهت به شهر میامی که اکثر اوقات آفتابی است، برقرار شود. در نتیجه محیط خاکستری جیتیای ۳ به شاد و آفتابی تبدیل شد.

در نهایت با انتشار، این بازی توانست بر پای خود بایستد و به چیزی بزرگتر، بهتر و شیکتر برسد. ورمیج اعتراف میکند ساخت جیتیای ۳ سخت بود اما دیوانهکننده نبود؛ همه ساعت هفت به خانه میرفتند و کار آخرهفته وجود نداشت. اما به نوعی دیوانهکننده بود، چون تنها یک سال مهلت وجود داشت و انتظارات و کارهای زیادی باید انجام میشد. او ادامه میدهد آن سال به احتمال زیاد پراسترسترین سال من در راکستار بود.

با وجود فشارها، اوبه ورمیج همچنان با علاقه فراوان به این پروژه نگاه میکند و روال توسعه را لذتبخش میداند. او در پایان آشکار میکند که از بین بازیهایی که روی آنها کار کرده، وایس سیتی بازی مورد علاقهاش است.