برخی کلان‌شهر‌ها مانند مغناطیس برای ثروتمندان عمل می‌کنند و نیویورک با ۳۴۰ هزار می‌لیونر نمونه بارزی از این پدیده است. با این حال فاصله قابل‌توجه‌ی میان ثروت می‌لیونری و می‌لیاردری وجود دارد و توزیع جغرافیایی ابرثروتمندان الگوی متفاوتی را نشان می‌دهد.

کندی اقتصادی چین در سال گذشته بر سکونت‌گاه‌های ابرثروتمند در متروپل‌های کلیدی اثر منفی گذاشته است. پکن که در ۲۰۲۳ درصدر جدول قرار داشت نه تنها مقام اول را به نیویورک تسلیم کرد بلکه به رتبه چهارم تنزل یافت و از لندن و مومبای هم پس‌مانده است.

به طور کلی تمامی متروپل‌های چینی حاضر در لیست بیست اول در بازه ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ سهمی از جمعیت می‌لیاردر‌های خود را از دست داده‌اند. این روند نزولی نشان‌دهنده تأثیرات گسترده‌تر شرایط کلان اقتصادی بر توزیع ثروت در سطح شهر است.

در طرف مقابل شهر‌های هند روند صعودی قابل‌توجه‌ی داشته‌اند. نیودله‌ی با افزودن ۶ نفر و مومبای با ۳ می‌لیاردر جدید بیش‌ترین رشد را در میان شهر‌های برتر ثبت کرده‌اند و جایگاه خود را در جهانی تقویت نموده‌اند.

از منظر جغرافیایی چین و ایالات متحده با هم تقریبا نیمی از شهر‌های برتر را در اختیار دارند و جمعا در مجاورت نزدیک به نیمی از جمعیت ۳۲۰۰ می‌لیاردر جهان قرار گرفته‌اند. این تمرکز دو قطبی نشان‌دهنده تمرکز ثروت در دو اقتصاد بزرگ جهان است.

اینفوگرافیک حاضر بر پایه داده‌های فهرست جهانی هورون در سال ۲۰۲۴ تدوین شده و بیست شهری را برجسته می‌سازد که بیش‌ترین جمعیت می‌لیاردر‌ها را در سال جاری می‌زبانی می‌کنند.