مقایسه لایتنینگ و جنگنده کآن ترکیه: رقیب جدید در آسمان ناتو

مقایسه لایتنینگ و جنگنده کآن ترکیه: رقیب جدید در آسمان ناتو

در ساختار نیرو‌های مسلح ایالات متحده رقابت‌های بین‌شاخه‌ای و درون‌سرویسی پدیده‌ای رایج است؛ از رقابت کلاسیک ارتش و نیروی دریایی تا چالش میان خلبانان بمب‌افکن و جنگنده‌نشینان نیروی هوایی و در لایه‌های پایین‌تر خصومت تاریخی بین طرفداران اف-۱۵ ایگل و اف-۱۶ فایتی فالکن. اما در سال‌های اخیر یک رقابت جدید و بین‌المللی شکل گرفته که طرفین آن دو متحد ناتو هستند ایالات متحده و ترکیه.

این رقابت به دلیل موقعیت استراتژیک آنکارا و دارا بودن دومین ناوگان بزرگ اف-۱۶ جهان پس از آمریکا، اهمیت مضاعفی یافته است. با این حال مسیر تجدید ناوگان جنگنده‌ای ترکیه دچار انحرافی شد که منجر به تولد یک پرنده بومی شد جنگنده کآن (KAAN)، معروف به تی‌اف-اکس یا ام‌ام‌یو (هواپیمای رزمی ملی)، محصول صنایع هوافضای ترکیه (تی‌ای‌آی).

ریشه‌های انگیزه ساخت کآن از شراکت اف-۳۵ تا تحریم و استقلال

ترکیه از آغاز در برنامه مشترک اف-۳۵ لایتنینگ دو شرکت داشت و صنایع این کشور بخش‌هایی از بدنه و اوینیک را تأمین می‌کردند. اما خرید سامانه پدافند هوایی اس-۴۰۰ از روسیه در سال ۲۰۱۹، نگرانی‌های امنیتی واشنگتن را برانگیخت و منجر به اخراج أنکارا از برنامه شد. این تحریم، به جای انفعال، عزم ترکیه را برای دستیابی به فناوری نسل پنجم بومی تقویت کرد.

نتیجه این تصمیم، پرونده‌ای بود که در فوریه ۲۰۲۴ با موفقیت پرواز اول نمونه اولیه کآن آغاز شد. این پرواز ۱۳ دقیقه‌ای به ارتفاع ۸ هزار فوت و سرعت ۴۲۵.۹ کیلوم‌تر در ساعت انجامید. دومین پرواز در ماه‌های بعد، ارتفاع ۱۰ هزار فوت و مدتی ۱۴ دقیقه را ثبت کرد، نشان‌دهنده پیشرفت سریع در فاز تست‌های هوایی.

ادعا‌های جسورانه مدیر عامل تی‌ای‌آی کآن بهتر از اف-۳۵ است؟

تمیل کوتیل، مدیرکل صنایع هوافضای ترکیه، پس از تست دوم، بیانیه‌ای پر از اعتماد به نفس داد این هواپیما از اف-۳۵ بهتر است. اف-۳۵ شش تن مهمات حمل می‌کند، در حالی که کآن ظرفیت ۱۰ تن را دارد. داشتن دو موتور به معنای قدرت دفع بیش‌تر و رادار‌های با مدى أبعد‌تر است. این ادعا‌ها اگرچه جذاب‌اند، اما نیاز به بررسی فنی بر اساس داده‌های موجود دارند.

مقایسه مشخصات فنی کآن در برابر اف-۳۵‌ای لایتنینگ دو

با توجه به اینکه مشخصات کامل کآن همچنان طبقه‌بندی شده یا در مرحله آزمایش است، مقایسه زیر بر اساس داده‌های منتشر شده از سوی تی‌ای‌آی و مشخصات رسمی اف-۳۵‌ای انجام شده است. کآن با دو موتور (ابتدا جی‌ای اف-۱۱۰، پس از ۲۰۲۸ موتور بومی تی‌ای‌آی تی‌اف-۶۰۰۰) در برابر یک موتور اف-۳۵ (اف-۱۳۵) قدرت دفع کل حدود ۳۲۰ کیلو نیوتن در برابر ۱۹۱ کیلو نیوتن دارد. حداکثر سرعت کآن ماخ ۱.۸ تا ۲.۰ (هدف سوپرکروز) در برابر ماخ ۱.۶ اف-۳۵ است. بار مفید مهمات کآن ۱۰ تن (ادعای تی‌ای‌آی) در برابر ۶ تن اف-۳۵ گزارش شده است. محدوده عملیات کآن برآورد بیش از ۶۰۰ نم در برابر ۶۷۰ نم اف-۳۵، سقف خدماتی ۵۵ هزار فوت به بالا (هدف) در برابر ۵۰ هزار فوت، و مقطع رادار (آر‌سی‌اس) کم (هدف طراحی وی‌ال‌او) در برابر بسیار کم (کمتر از ۰.۰۰۵ متر مربع) برای اف-۳۵ تخمین زده شده. در بخش اوینیک، کآن از رادار ای‌ای‌اس‌ای بومی (موراد)، سنسور‌های الک‌ترو-اپتیک بومی و درایو رابط داده بومی بهره می‌برد در حالی که اف-۳۵ از ای‌ای‌اس‌ای ای‌ان/ای‌پی‌جی-۸۱، ای‌او‌تی‌اس، دی‌ای‌اس و جنگ الک‌ترونیک پیشرفته مجهز است. موتور بومی تی‌ای‌آی تی‌اف-۶۰۰۰ برای کآن پیش‌بینی ادغام در بازه ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۰ اعلام شده است.

تحلیل برتری‌های کاغذی و چالش‌های واقعی

بر اساس مقایسه، کآن در قدرت دفع خام، سرعت حداکثر و بار مهمات برتری کاغذی دارد. طراحی دو موتوری امکان سوپرکروز (پرواز فرا‌صوت بدون آفتربرنر) را فراهم می‌کند که اف-۳۵ فاقد آن است. با این حال، اف-۳۵ برتری‌هایی در پنهان‌کاری (استلث) کامل، یکپارچگی سنسور (سنسور فیوژن)، لجستیک جهانی و آمادگی عملیاتی ثابت دارد. آر‌سی‌اس کآن همچنان ناشناخته است و موفقیت در کاهش امضای راداری به می‌زان اف-۳۵، چالش مهندسی بزرگی است.

برنامه زمان‌بندی و چشم‌انداز تولید سریالی

تی‌ای‌آی اهداف پرشور را تدوین کرده است تا سال ۲۰۲۸ تحویل حداقل ۲۰ فروند به نیروی هوایی ترکیه (بلوک ۰/۱ با موتور جی‌ای اف-۱۱۰)، سال ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۰ ادغام موتور بومی تی‌ای‌آی تی‌اف-۶۰۰۰ (بلوک ۱۰)، و بازه ۲۰۳۰ تا ۲۰۳۳ رسیدن به بلوک‌های پیشرفته با قابلیت‌های شبکه-محور، کنترل پهپاد‌های رزمی (لویال وینگمن) و بالایی‌های پنهان‌کاری. تحقق این برنامه به حل چالش‌های موتور بومی، زنجیره تامین قطعات حساس، تست‌های پنهان‌کاری و یکپارچگی نرم‌افزاری بستگی دارد. تجربه برنامه‌های مشابه (مانند اف-۳۵، جی-۲۰، سو-۵۷) نشان می‌دهد که تأخیر در یکپارچگی اوینیک و موتور رایج است.

نتیجه‌گیری رقیب جدی یا پروژه نمادین؟

کآن (KAAN) نشان‌دهنده عزم استراتژیک ترکیه برای استقلال دفاعی است. برتری‌های کاغذی در نیرو و بارگذاری قابل توجه‌اند، اما فاکتور‌های حیاتی مانند پنهان‌کاری واقعی، یکپارچگی نرم‌افزاری، و پشتیبانی لجستیکی هنوز به اثبات نرسیده‌اند. اگر تی‌ای‌آی بتواند برنامه‌زمان را حفظ کند، کآن می‌تواند به عنوان یک جنگنده نسل ۵.۵ (۵.۵ جن) قدرتمند در منطقه بگیرد، مکمل اف-۱۶ها و رقیب منطقه‌ای برای اف-۳۵ باشد، نه جایگزین مستقیم آن در سطح جهانی. آینده این پرنده، بستگی به تبدیل ورق به فولاد پرواز در سال‌های آتی دارد.