لایه الماس ۱۸ کیلومتری در باطن عطارد کشف جدید در مرز هسته و گوشته, کوچکترین سیاره منظومه شمسی، عطارد، همچنان یکی از پررازترین أجرام آسمانی برای دانشمندان باقی مانده است. با وجود سطح تیره و چگالی هستهای بالا، تحقیقات اخیر پدیدهای شگفتانگیز را در اعماق این سیاره فاش کردهاند.

تیمی از محققان چینی و بلژیکی با انتشار نتایج کار خود در نشریه معتبر، وجود لایهای از الماس با ضخامتی تا ۱۸ کیلومتر را در مرز هسته و گوشته عطارد تأیید کردهاند.\تغییر دیدگاه در مورد فازهای کربن در سیاره عطارددانشمندان پیش از این معتقد بودند پوسته عطارد حاوی مقادیر قابلتوجهی گرافیت است، اما این کشف جدید فرضیه کلاسیک را که گرافیت تنها فاز پایدار کربن در دورههای اولیه شکلگیری سیاره بوده، زیر سوال میبرد.

ی در باطن این سیاره را رقم زده است.\مکانیزم شکلگیری لایه الماس غلیظتیم پژوهشگر برای بازسازی شرایط حاکم بر باطن عطارد، از آزمایشهای فشار و دمای بالا در کنار مدلسازی ترمودینامیکی بهره بردهاند.

آنها موفق شدند شرایطی تا فشار ۷ گیگاپاسکال را شبیهسازی کرده و فازهای تعادلی مواد معدنی موجود در عطارد را مطالعه کنند. نتایج نشان میدهد که وجود گوگرد در هسته آهنی عطارد، روند تبلور اقیانوس ماگما را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.

ست.\تأثیر بر دینامیک حرارتی و میدان مغناطیسیهدایت حرارتی فوقالعاده بالای الماس، دینامیک حرارتی و تولید میدان مغناطیسی عطارد را کنترل میکند.

این لایه به انتقال کارآمد گرما از هسته به سمت گوشته کمک میکند؛ در نتیجه بر گرادیان دما، همرفت در هسته بیرانی مایع و در نهایت بر میدان مغناطیسی سیاره تأثیر میگذارد. محققان تأکید دارند که فرآیندهای مشاهدهشده در عطارد، میتواند الگو برای سایر سیارات سنگی نیز باشد و لایههای مشابه الماس میتواند در سیارات دیگر نیز وجود داشته باشد، البته در صورتی که شرایط ترمودینامیکی و ترکیبی دقیقاً مناسب فراهم باشد.