>> تلسکوپ هابل رازهای خوشه ستارهزایی NGC ۳۴۶ را در باند ماوراء بنفش فاش کرد >> موسسه فضایی ناسا (NASA) اخیراً یک نمایش دیداری شگفتانگیز از خوشه ستارهای NGC ۳۴۶ را منتشر کرده که با دقت بینظیر تلسکوپ فضایی هابل در باند ماوراء بنفش ثبت شده است. این تصویر، لایههای پنهان یکی از پرانرژیترین و پویاترین مناطق تولید ستاره در همسایه کهکشان ما را به نمایش میگذارد.

موقعیت استراتژیک NGC ۳۴۶ در ابر ماژلانی کوچک این تجمع ستارهای چشمگیر در حاشیه کهکشان راه شیری، در بستر کهکشان کوتوله ابر ماژلانی کوچک (SMC) قرار گرفته که حدود ۲۱۰ هزار سال نوری از زمین جدا شده است. این کهکشان ماهوارهای با امتدادی نزدیک به ۱۸٬۹۰۰ سال نوری و جمعیت تخمینی حدود ۳ میلیارد ستاره، در کنار همتای بزرگتر خود (ابر ماژلانی بزرگ) در حال چرخش حول کهکشان مادری ماست.

ری درونی و پیچیده این مخزن ستارهزا را با وضوح بیسابقه ترسیم کرده است.

قدرت رصد ماوراء بنفش هابل در تحلیل پویایی گازهای داغ این دستاورد علمی مدیون وضوح بالا و قابلیت منحصربهفرد هابل در رصد فرابنفش است. تعاملهای پیچیده میان دهها ستاره جوان، شیدایی، آبی و فوقداغ با محیط پیرامونی گل و لای و گازی، این ناحیه را به یکی از پویاترین و پیچیدهترین کارخانجات ستارهسازی شناخته شده در جهانگردون تبدیل کرده است.

ء بنفش با بخشهایی از طیف مرئی را به کار میبرد.

این ترکیب از خروجی دو ابزار پیشرفته هابل یعنی دوربین پیشرفته برای بازدید (ACS) و دوربین میدان وسیع ۳ حاصل آمده است. چرا مطالعه NGC ۳۴۶ کلید درک کیهان اولیه است؟ هدف اصلی دانشمندان از این رصدهای عمیق، رمزگشایی مکانیزمهای شکلگیری ستاره و تکامل محیط میانستارهای (ISM) در کهکشانهایی با فلزیتی پایین است.

شرایط حاکم بر ابر ماژلانی کوچک شباهت قابلتوجهی به دوران کودکی کیهان دارد، زمانی که عناصر سنگین هنوز در میان جهانگرد پراکنده نشده بودند. از این رو، بررسی دقیق این خوشه، پنجرهای منحصربهفرد به گذشته دور کهکشان ما و فرآیندهای اولیه تکوین ستارگان باز میکند. >>