پاسخ دانشمندان به معمای ناپدید شدن جو مریخ

نتایج تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که جو سیاره مریخ نه ناپدید شده است، بلکه توسط مواد معدنی موجود در خاک این سیاره جذب شده است. دانشمندان توضیح می‌دهند که حدود ۳ میلیارد سال پیش، با جذب پوشش گازی مریخ به درون آن، این سیاره به طرز قابل توجهی تغییر کرده و توانایی بالقوه خود برای میزبانی حیات را از دست داده است.

راز جذب جو مریخ

دانشمندان معتقدند که سیاره سرخ در گذشته به این شکل خشک و بیابانی نبوده است. مریخ‌نوردهای «پرسورنس» و «کوریوزیتی» شواهدی از وجود آب در مریخ را کشف کرده‌اند. آب برای جریان یافتن به جو نیاز دارد. سوال این است که آب و جو مریخ چگونه ناپدید شدند؟

محققان دانشگاه MIT معتقدند که آب و لایه‌های گاز در یک قدمی مریخ‌نوردها بوده است. در مقاله اخیرشان در مجله «Science Advances»، توضیح دادند که آب رودخانه‌های مریخ از سنگ‌های خاصی عبور کرده و به درون سیاره نفوذ کرده است. این فرآیند واکنش‌های شیمیایی را آغاز کرده که دی‌اکسید کربن را از جو جدا کرده و به متان تبدیل کرده است.

ذخیره متان در خاک مریخ

این نکته که دانشمندان را شگفت‌زده کرده، این است که اگر متان زیادی در خاک مریخ ذخیره شده باشد، می‌توان از آن به عنوان منبع انرژی در آینده استفاده کرد.

پیشنهاد مطالعه: ۲۰ سؤالی که نباید در قرار اول بپرسید_دوپلر

این تحقیق ابتدا روی زمین شروع شد. دانشمندان تلاش کردند تا فرآیندهای زمین‌شناسی را که منجر به شکل‌گیری لایه سخت بیرونی زمین شده است، بشناسند. سپس، توجه خود را به سیاره سرخ معطوف کردند و دریافتند که ماده معدنی خاک رس به نام «اسمکتیت» در سراسر مریخ وجود دارد.

تشکیل اسمکتیت در مریخ

دانشمندان با مدل‌سازی‌شان دریافتند که طی یک میلیارد سال، آب می‌تواند از طریق پوسته نفوذ کند تا با ماده‌ای معدنی سیلیکات آهن منیزیم در سنگ‌های آذرین واکنش نشان دهد. این فرآیند منجر به تشکیل اسمکتیت و ذخیره کربن می‌شود.

«جاشوا موری»، نویسنده اصلی این پژوهش، گفت: «اسمکتیت‌ها ظرفیت زیادی برای ذخیره کربن دارند؛ بنابراین ما از دانش حاضر در مورد نحوه ذخیره این مواد معدنی در زمین استفاده کردیم و به این سوال رسیدیم که اگر سطح مریخ این مقدار رس داشته باشد، چه مقدار متان می‌تواند در خاک آن ذخیره شود؟»

پیشنهاد مطالعه: چطور یک اسپیکر مناسب انتخاب کنیم؟

این تیم دریافت که برای ذخیره مقدار متان مورد نیاز برای شسته شدن دی‌اکسید کربن از جو مریخ، سیاره سرخ باید با لایه‌ای از اسمکتیت به عمق بیش از ۱۱۰۰ متر پوشیده شده باشد.

موری در پایان گفت: «تخمین حجم رس در مریخ با قسمت قابل توجهی از دی‌اکسید کربن اولیه این سیاره که به ترکیبات آلی از پوسته غنی از رس جدا شده است، مطابقت دارد؛ بنابراین، اتمسفر گمشده مریخ در سنگ‌های این سیاره جذب شده و در حقیقت ناپدید نشده است.»