در ۱۵ آگوست ۱۹۷۷، تلسکوپ رادیویی «گوش بزرگ» متعلق به دانشگاه ایالتی اوهایو در آمریکا، یک موج رادیویی شگفت‌انگیز و بسیار قوی را ثبت کرد که بعدها با نام «سیگنال واو» شهرت یافت. این رویداد، که در جهت صورت فلکی قوس رصد شده بود، بلافاصله به عنوان کاندید قوی برای ارتباطات خارج از زمین در نظر گرفته شد.

چند روز پس از ضبط، ستاره‌شناس جری اهمان در حین بررسی داده‌ها با این ناهنجاری روبرو شد. شدت سیگنال به شدت او را تحت تأثیر قرار داد تا جایی که روی پرینت کامپیوتری، رشته کد «6EQUJ5» را دایره کرد و در کنار آن عبارت «واو!» را یادداشت نمود؛ واژه‌ای که هم‌اکنون نماد این پدیده است.

🔗 بیشتر بخوانید: شیائومی ۱۵ الترا با زوم پرسکوپ ۲۰۰ مگاپیکسلی: جزئیات سنسور و زمان عرضه

این پالس بی‌نظیر تنها برای ۷۲ ثانیه تداوم یافت، که دقیقاً بازه زمانی عبور تلسکوپ از آن نقطه بود. با وجود تلاش‌های فراوان و مرورهای مکرر در دهه‌های بعد، هیچ ردی از تکرار آن یافت نشد. نظریه‌های گوناگونی از جمله پدیده‌های طبیعی کهکشان یااس‌های انسانی طرح شده بود، اما هیچ‌کدام قادر به توضیح کامل ویژگی‌های منحصر به فرد آن نبودند.

تحقیقات اخیر اما افق جدیدی را گشوده‌اند؛ یافته‌های جدید указыва می‌کنند که یک جفت دنباله‌دار (کمتی) می‌تواند عامل اصلی تولید این سیگنال مرموز بوده باشد، که فصل جدیدی در حل این معما الفضایی رقم زده است.

🔗 بیشتر بخوانید: اراعه خودروهای وارداتی تازه از چهارشنبه ۱۳ دی‌ماه اغاز می‌بشود + لیست خودروها