لایگو و ویرگو اولین رصد مستقیم امواج گرانشی را در سال ۲۰۱۵ ثبت کردند

به گزارش دیجیاتو، اولین رصد مستقیم امواج گرانشی در چهاردهم سپتامبر سال ۲۰۱۵ میلادی انجام شده و نتیجهی آن در یازده فوریه ۲۰۱۶ توسط همکاریهای علمی لایگو و ویرگو به طور رسمی منتشر شد.
پیش از این رویداد، وجود امواج گرانشی تنها به روشهای غیرمستقیم و از طریق بررسی اثرات آنها بر زمانبندی پالسهای تپاخترها در سامانههای ستارهای دوتایی استنباط میگردید.
هر جسمی که دارای جرم باشد و تحت شتاب قرار گیرد، امواج گرانشی تولید میکند؛ این شامل انسانها، خودرویها، هواپیماها و سایر اجسام زمینی میشود، با این حال جرم و شتاب این اجسام بر روی زمین بسیار ناچیز است تا امواجی با شدت قابلسنجش ایجاد نمایند.
بنابراین برای رصد امواج گرانشی با اندازه قابلتشخیص، لازم است نگاه ما فراتر از منظومه شمسی معطوف گردد؛ جهان پر است از اجرام فراخیم و شتابیافته که به طور طبیعی امواجی با شدت بالا تولید میکنند.
نمونههای بارز این اجرام شامل چرخش جفتی سیاهچالهها و ستارههای نوترونی، همچنین ستارگان عظیم که در پایان عمر خود به صورت سوپرنوا منفجر میشوند، میباشند.
تلاشهای دانشمندان برای اثبات مستقیم وجود این امواج بیش از پنج دهه طول کشید و خود آلبرت اینشتین نیز تردید داشت که آیا بشریت میتواند این امواج فوقریز را هرگز شناسایی نماید.
دتکتور لایگو توانست به صورت فیزیکی موجهای فضا-زمان ناشی از امواج گرانشی را که ناشی از برخورد دو سیاهچاله در فاصله یک و سه دهم میلیارد سال نوری از زمین ساطع شده بودند، دریافت نماید.
این رویداد تاریخی نشان داد که امواج گرانشی قابل رصد مستقیم هستند و درک ما از این پدیده عجیب و از جهان را به طور بنیادین دگرگون ساخت.
ردیابی این امواج در واقع دو نظریه کلیدی فیزیک و کیهانشناسی را تأیید کرد؛ اول نظریه نسبیت عام اینشتین که حدود صد سال پیش در سال ۱۹۱۶ ارائه شده بود، و دوم نظریه تورم کیهانی که در دهه هشتاد قرن بیستم مطرح گردید.
علمیان معتقدند که این اكتشفه گشایشی نوین در ستارهشناسی گرانشی فراهم آورده و امکان بررسی رویدادهای مهین کیهانی که با تلسکوپهای نوری قابل مشاهده نیستند، را میسر ساخته است.