در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۰، یک کپسول جدا شده از فضاپیماهای ژاپنی «هایابوسا»، که حاوی ذرات ریز سیارک ۲۵۱۴۳ ایتوکاوا بود، پس از فرود در منطقۀ Outback استرالیا به زمین بازگشت.

هایابوسا مدتی نزدیک به دو سال را به تعقیب و ردیابی سیارک نزدیک به زمین به نام ۲۵۱۴۳ ایتوکاوا اختصاص داد. پس از رسیدن به آن، روی سطح سیارک فرود آمد، نمونه‌برداری انجام داد و مسیر بازگشت به زمین را طی کرد.

🔗 بیشتر بخوانید: چرا گوگل گلس (Google Glass) شکست خورد؟ تحلیل عمیق نابودی یک انقلاب ناقص

با وجود موفقیت در اجرای مأموریت، این فضاپیما luôn با چالش‌های فنی متعددی روبرو بود.

بررسی نمونه‌های سیارک در محیط آزمایشگاهی

اگرچه دستگاه نمونه‌برداری به صورت کامل کارآیی نداشت، مأموریت موفق شد چند هزار ذره را جمع‌آوری و به زمین بفرستد. دانشمندان تیم هایابوسا پیش‌بینی نمی‌کردند که قطعات سنگین بزرگی در ظروف نمونه‌گیری پر شود، به همین دلیل برای جمع‌آوری ذرات ریز و گردوغبار آماده بودند.

🔗 بیشتر بخوانید: عکس روز ناسا: شفق شمالی از استراتوسفر

با توجه به اینکه زمین محیطی پر از گرد و غبار است، الزامی بود که کپسول بازگشتی و ابزارهای نمونه‌گیری در یک محیط کنترل‌شده و تمیز (Clean Room) پردازش شوند.

برای این منظور، یک محفظه معقم مجهز به ابزارهای پیشرفته نمونه‌برداری ساخته شد. این تیم سه دسته نمونه را جداسازی کرد: ذرات مجزا با استفاده از سوزن‌های الکترواستاتیک، ذرات ریز گردوغبار با کاردک‌های تفلونی، و ذرات رسوب‌یافته بر روی سطح شیشه‌ای خالص سیلیس.

دستاوردهای کاوش‌های هایابوسا

مجموعه‌ای از تحلیل‌های آزمایشگاهی پیشرفته (شامل میکروسکوپی الکترونی، آنالیز عنصری، و اندازه‌گیری‌های ایزوتوپی اکسیژن) نشان می‌دهد که ذرات گردآوری شده از موادی تشکیل شده‌اند که با کندریت‌های معمولی گروه LL دگرگون شده حرارتی هم‌منشأ هستند.

مشاهدات نجومی از پیش سیارک ایتوکاوا را به عنوان یک سیارک سنگی از نوع اسPECTRAL S(IV) طبقه‌بندی کرده بودند.

ماهیت سیارک‌های نوع S سال‌ها محط بحث و جدل میان ستاره‌شناسان بوده است. برخی استدلال می‌کردند که این سیارک‌ها کندریت‌های معمولی هستند، در حالی که گروه دیگر معتقد بودند احتمالاً این اجرام از نوع آچندریت یا متامورف شده‌اند.

چالش اصلی عدم داشتن داده‌های کافی درباره اثرات هوازدگی فضایی (Space Weathering) بر روی سیارک‌ها بود تا بتوان فهمید که چگونه طیف‌های منعکسی از کندریت‌ها یا آچندریت‌ها تحت تأثیر بومباردمان ریز شهاب‌سنگ‌ها و باد خورشیدی دگرگون می‌شوند.

بازدید از نزدیک و نمونه‌برداری مستقیم هایابوسا این جدل علمی را به پایان رساند. سیارک ایتوکاوا از نوع S، در واقع ترکیبی کندریتی معمولی دارد که طیف نمایی آن تحت تأثیر فرآیندهای هوازدگی فضایی به سمت رنگ‌های قرمز Suárez شده است.