تحقیقات جدید بر روی یک دفن گروه‌ی شامل بیش از صد اسکلت، ابعاد تازه‌ای از آیین‌های قربانی تمدن مایا را آشکار کرده است. شواهد علمی نشان می‌دهد که افراد دفن‌شده، به‌ویژه کودکان نوجوان، در چارچوب مراسم‌های مذهبی به قربانی رفته‌اند.

<figure class="wp-block-image"

<figure class="wp-block-image"

<h2 class="wp-block-heading" id="h-تحلیل-ژنتیکی-افشای-اسرار-دفن-چیچن-ایتزا"تحلیل ژنتیکی افشای اسرار دفن چیچن‌ایتزا

تیمی از باستان‌شناسان با انجام تست دی‌ان‌ا بر روی ۶۴ استخوان که در سال ۱۹۶۷ در یک مخزن آب زیرزمینی شهر کهن چیچن‌ایتزا (شبه‌جزیره یوکاتان، مکزیک) کشف شده بودند، به یافته‌های شگفت‌انگیزی دست یافتند. تاریخ‌گذاری رادیوکربن نشان می‌دهد این چاه دفن از اوایل قرن هفتم تا می‌انه قرن دوازدهم می‌لادی مورد استفاده قرار گرفته است.

<figure class="wp-block-image"
<figure class="wp-block-image"
<figure class="wp-block-image"
<figure class="wp-block-image"

<h3 class="wp-block-heading"پروفایل قربانیان: پسران کودک و روابط خونی

برخلاف انتظار‌های اولیه، تجزیه‌وتحلیل ژنتیکی اثبات کرد که تمامی افراد دفن‌شده مرد بوده‌اند. اکثر قربانیان در بازه سنی ۳ تا ۶ سالگی به سر می‌بردند. نکته کلیدی کشف یک چهارم این افراد داشتن ارتباطات فامیلی تنگاتنگ (شامل دو جفت دوقلو) بود که نشان‌دهنده انتخاب هدفمند از خانواده‌های خاص برای این آیین است. رودریگو بارکورا، رهبر تیم تحقیق، بیان می‌دارد این امر گمانه‌زنی را تقویت می‌کند که صرفا طبقات خاصی از جامعه می‌توانستند فرزندانشان را برای این مراسم تقدیم کنند؛ امری که در فرهنگ مایا به منزله‌ای عالی و افتخاری محسوب می‌شد.

<h2 class="wp-block-heading" id="h-نحوه-مرگ-یک-معما-باقی‌مانده"نحوه مرگ: یک معمای باقی‌مانده

استخوان‌ها نشانه‌ای از ضربات زور‌آمیز یا تروماتیکیدارند، که احتمال پرتاب زنده به چاه را ضعیف می‌کند. محققان در حال انجام تست‌های سم‌شناسی پیشرفته هستند تا امکان مسموم‌سازی یا روش‌های دیگر مرگ را بررسی کنند.

<figure class="wp-block-image"
<figure class="wp-block-image"
<figure class="wp-block-image"
<figure class="wp-block-image"

<h2 class="wp-block-heading" id="h-تناقض-با-الگوهای-تدفین-سنتی-مایا"تناقض با الگوهای تدفین سنتی مایا

این کشف از منظر سنت‌های تدفین، بی‌سابقه است. در موارد مشابه (مانند سینوت مقدس سکراد سینوت در همین شهر)، دفن‌ها معمولا شامل زنان جوان یا ترکیب دو جنس بوده‌اند. بارکورا توضیح می‌دهد محیط‌های زیرزمینی نماد رحم زمین و باروری بوده‌اند، اما حضور انحصاری پس‌ران و دوقلو‌ها، روایتی کاملا متفاوت را روایت می‌کند که نیازمند بازنگری در درک ما از آیین‌های قربانی مایا است.

<h3 class="wp-block-heading"ارتباط با اسطوره دوقلوهای قهرمان (Hero Twins)

وجود دو جفت دوقلو، کلید حل این معما ممکن است در اسطوره‌های خلق مایا (پوپول وو) نهفته باشد. بر اساس این افسانه، دوقلو‌های قهرمان (هوناهپو و شبلانکه) برای انتقام از پدر خود به دنیای اموات (شیبالبا) سفر کردند. محققان فرضیه می‌پردازند که این دفن، یک بازنمایی نمادین یا یادبودی برای این قهرمانان اسطوره‌ای بوده است تا شاید برای طلب باران یا برداشت خوب درخواست کنند.

<h2 class="wp-block-heading" id="h-پیوستگی-ژنتیکی-به-مردم-امروزی-منطقه"پیوستگی ژنتیکی به مردم امروزین منطقه

مقایسه ژنوم قربانیان با بومی فعلی یوکاتان، تداوم نسب را تأیید کرد. یافته‌ی شگفت‌انگیز‌تر، وجود ژن‌های مقاوم در برابر باک‌تری سالمونلا انتریکا در نسل‌های امروزین بود که در قربانیان کهن یافت نمی‌شود. این مدارک، نظریه‌ی ورود بیماری‌های ی (مانند عفونت‌های سالمونلا) با استعمارگران اسپانیایی را تقویت می‌کند که منجر به انتخاب طبیعی و بقای افراد دارای ژن‌های مقاوم شده است.

تیم علمی قصد دارد با همکاری جوامع بومی، ابعاد فرهنگی و اخلاقی این کشف را عمیق‌تر بررسی نماید تا پاسخی برآمده از احترام به می‌راث بومیان ارائه دهد.

<a href="https://www.livescience.com/archaeology/more-than-۱۰۰-maya-boys-some-as-young-as-۳-were-sacrificed-and-buried-in-a-pit-in-chichen-itza-dna-study-reveals" target="_blank" rel="noreferrer noopener nofollow"مطالعه کامل در لایو ساینس