در عمق فضا، در فاصله‌ای تقریبا ۱۴۰۰ سال نوری از زمین و در امتداد صورت فلکی مارافسای، یکی از شگفت‌انگیزترین و مرموزترین ابرهای میان‌ستاره‌ای کهکشان ما پنهان شده است. LDN 43، که به شهرت سحابی خفاش کیهانی شناخته می‌شود، با ظاهری شبیه به یک خفاش که در شب تاریک هالوین در میان ستارگان پرواز می‌کند، توجه ناظرین را به خود جلب می‌کند.

تحلیل تصویر روز ناسا از سحابی خفاش

تراکم فوق‌العاده این ابر مولکولی مانعی نافذ نشدنی در برابر نور است؛ به حدی که نه تنها درخشش ستارگان پس‌زمینه را بلعیده، بلکه درخشش ضعیف سحابی بازتابی هم‌سایه خود، LBN 7، را نیز در محو کرده است. این غول گازی با طول تقریبی ۱۲ سال نوری، تنها یک پرده تاریک نیست، بلکه یک زاایشگاه ستاره‌ای پرانرژی و فعال محسوب می‌شود.

🔗 بیشتر بخوانید: ردیت به گمان زیادً با اراعه سهام خود به‌جستوجو قیمت‌گذاری ۶.۵ میلیارد دلاری است

[[OAR_MEDIA_1]]

در دالان‌های تاریک این ساختار، دو سحابی دنباله‌دار به نام‌های GN 16.31.3 و GN 16.31.7 پنهان شده‌اند. این اجسام که از نوع اشیاء هربیگ-هارو هستند، ناشی از تصادف جریان‌های پرسرعت ستاره‌های نوپا با گاز محیطی‌اند و درloading… تاریکی سحابی مادر، با درخشی کم‌رنگ و شبیه‌پری خود را آشکار می‌سازند.

در قلب این خفاش کیهانی، گره‌های متراکم گاز و غبار وجود دارند که به تازگی فرآیند انهدام جاذبه را آغاز کرده و ستاره‌های جوان تازه متولد شده‌ای را به وجود آورده‌اند. این ستاره‌های نوزاد، در بستر این ابر پر از راز، مثل جواهرات درخشان مانده‌اند و به منظر فضایی یک جلوه رازآلود و خیره‌کننده می‌بخشند.

🔗 بیشتر بخوانید: در باب Alan Wake ۲ – جنونی به نام هنر

پدیده جذاب رنگی این سحابی، نتیجه واکنش نور با ذرات غبار میانی است. گرد و غبار اطراف سحابی، به طور انتخابی طول موج‌های آبی نور ستارگان را جذب کرده و تنها نور قرمز را به سمت ناظر عبور می‌دهد. این فیلتراسیون طبیعی، причиنی است که LDN 43 در عکس‌های астрономی، با پوستی قرمز و وهم‌آلود به چشم می‌رسد.