تصویری بی‌نظیر از دنباله‌دار ۱۳‌پی/اولبرز در آسمان غروب قلعه کونتیس

13P/Olbs

فراز حضیض و آغاز سفر به اعماق فضا

دنباله‌دار کوتاه‌دوره ۱۳‌پی/اولبرز (13P/Olbers)، بازدیدکننده‌ای که هر ۷۰ سال یک‌بار منظومه شمسی درونی را به دیدار می‌آید، در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴ (۹ تیر ۱۴۰۳) به نزدیک‌ترین نقطه خود به خورشید یا حضیض رسید. اکنون این جرم یخی در مسیر برگشت به ابر اورت دوردست قرار گرفته و به سرعت از دید ما محو می‌شود.

تحلیل عکس شبِ ۲۸ ژوئیه بر فراز Чехи

تصویری که در اینجا ملاحظه می‌کنید، لحظه‌ای جادویی از آسمان تابستانی نیم‌کره شمالی را درVertical تعلیق قلعه تاریخی کونتیس در جمهوری چک به ثبت رسانده است. این اثر هنری-علمی حاصل ترکیب هوشمندانه چند exposición است:

  • دم یونی ( Ion Tail ): دم نازک، مستقیم و پرشور که تحت تأثیر میدان مغناطیسی و باد خورشیدی شکل گرفته و در عکس به وضوح مشهود است.
  • دم گرد و غبار ( Dust Tail ): دم پهن‌تر، خمیده و پراکنده که ذرات ثابت‌شده توسط فشار تابشی خورشید را نشان می‌دهد.

مصور، با استفاده از تکنیک ردیابی ستاره‌دار برای جرم متحرک (دنباله‌دار) و экспوزیशन جداگانه برای منظره ثابت پیش‌زمینه، نجح در ثبت جزئیات هر دو دم به همراه بافت ستاره‌های پس‌زمینه یافته است.

[[OAR_MEDIA_1]]

موقعیت مکانی و فاصله

در لحظه ثبت این کدر، دنباله‌دار اولبرز در فاصله‌ی حدود ۱۶ دقیقه نوری از قلعه قرار داشت. موقعیت آسمانی آن در مجاورت ستاره‌های کم‌نور زیر کاسه‌ی دب اکبر (Ursa Major) یا خزینه‌ای بود، که یافتن آن را برای رصدگران آماتور آسان کرده بود.

پیوند تاریخ: از کشف تا امروز

قلعه کونتیس، بنای باستانی متعلق به قرن پانزدهم میلادی، شاهد بی‌صدای گردش زمان است. شاید संयोग جذابی باشد که اینfolgungه‌دار دقیقاً توسط هاینریش اولبرز (Heinrich Olbers) در سال ۱۸۱۵ کشف شده است؛ یعنی در حالی که این قلعه قرن‌ها پیش بر تپه خود استوار بود، نام اولبرز به نئوی هذا ثبت گردید.

عکس در ساعات شب‌های اول تابستان، درست پس از غروب خورشید و در آسمان شمال غربی ضبط شده است. برای دیدار مجدد این مسافر یخی، باید تا سال ۲۰۹۴ صبر کرد؛ فرصت‌هایی که شاید نسل‌های آینده در محوطه همین قلعه تاریخی تجربه کنند.