مأموریت STS-۴۳ شاتل آتلانتیس: پرتاب با چالش، استقرار TDRS-۵ و نخستین ایمیل فضایی

2 اوت 1991 شاتل فضایی «آتلانتیس» در مأموریت اس‌تی‌اس-43 برای استقرار ماهواره رله و داده‌ TDRS-5 پرتاب شد.

در دوم اوت ۱۹۹۱، شاتل فضایی آتلانتیس به منظور اجرای مأموریت STS-۴۳ و استقرار ماهواره ردیابی و رله داده‌های نسل پنجم (TDRS-۵) به فضا پرتاب گردید.

برنامه‌ریزی اولیه پرتاب برای بیست و سوم جولای تدوین شده بود، اما به روز بیست و چهارم همان ماه به تعویق افتاد تا امکان رفع ایراد یک واحد الکترونیکی یکپارچه مرتبط با کنترل جداسازی مدارگرد خارجی فراهم آید.

[[OAR_MEDIA_1]]

نزدیک به پنج ساعت پیش از زمان تعیین‌شده برای بلندشدن در بیست و چهارم جولای، یک نقص در کنترلر موتور اصلی شماره سه باعث توقف مجدد شمارش معکوس شد. پس از جایگزینی و تست کنترلر، پرتاب برای اول اوت برنامه‌ریزی گردید، اگرچه شرایط جوی نامناسب مانع از راه‌اندازی شده و شاتل به کوقگاه بازگشت. در نهایت، دو اوت به عنوان تاریخ نهایی پرتاب محقق گردید.

بار اصلی این مأموریت، ماهواره TDRS-۵ بود که حدود شش ساعت پس از رسیدن به مدار با موفقیت مستقر گردید. ضمناً، شاتل آتلانتیس محموله‌های جانبی متعددی نظیر لوله‌های حرارتی مخصوص ایستگاه فضایی، دستگاه‌های سنجش خورشیدی، سیستم کنترل فشار مخزن (TPCE) و تجهیزات مربوط به آزمایش‌های پزشکی و علوم موادی را نیز به فضا انتقال داد.

این مأموریت نهمین پرواز فضایی آتلانتیس بود و مدت نه روزه به طول انجامید. از نکات برجسته این مأموریت، ثبت رکورد ارسال نخستین پیام الکترونیکی (ایمیل) در تاریخ کاوش‌های فضایی است.

[[OAR_MEDIA_2]]

در نهم اوت ۱۹۹۱، اعضای экипаژ با استفاده از یک رایانه قابل حمل مکینتاش و شبکه AppleLink در مرکز فضایی جانسون، اولین ایمیل فضایی تاریخ را تألیف و ارسال نمودند. متن پیام به شرح زیر بود:

«سلام زمین! سرنشینان مأموریت STS-۴۳ ارام می‌رسانند. این نخستین پیام AppleLink است که از فضا ارسال می‌شود. ما لحظات شادی بسیاری را تجربه می‌کنیم، کاش شما هم در کنار ما بودید. cryo و RCS (سوخت و اکسیدان) را برایمان بفرستید! وداع (به زبان اسپانیایی)، عزیز دل… ما به زودی به خانه برمی‌گردیم!»