آلودگی فراگیر PFAS در باتریهای لیتیوم-یون تهدیدی نامرئی برای اکوسیستم و سلامت عمومی, تحقیقات علمی اخیر نشان میدهد که ترکیبات پایدار PFAS، که در فرآیند تولید باتریهای لیتیوم-یون به کار میروند، پهنههای وسیعی از سیاره را آلوده کردهاند؛ از حومه کارخانجات تا نواحی دورافتاده و بیآبان زمین.\چالش انرژی پاک تا چه قیمتی؟پرفلوئوروآلکیلها و پلیفلوئوروألکیلها (PFAS) که به مواد همیشه پایدار شهرت دارند، ستون فقرات ساخت طیف وسیعی از محصولات صنعتی – از جمله باتریهای لیتیوم-یون – محسوب میشوند.

این مولکولها در طبیعت تجزیه نمییابند و با انباشت در زنجیره غذایی، سلامت انسان و حیات وحش را به خطر جدی میاندازند.

ی یک زیردسته خاص از PFAS موسوم به گذاشته که کاربرد گستردهای در ساختار باتریهای جدید دارد.

محققان سطح آلودگی ناشی از این ترکیبات در مجاورت واحدهای تولید را نگرانکننده ارزیابی کرده و ردیابی آنها در نقاط دور از تماس انسانی – نظیر قطبها و قلههای کوهستانی – را تأیید نمودهاند.

ی ترانزیشنی انرژی، به طور ناخواسته مولد سموم پایدار شده است.

نکته تلخ اینجاست که علیرغم قابلیت بازیافت فنی، نرخ جهانی بازیافت باتریهای لیتیوم-یون همچنان زیر ۵ درصد بمانده است. پیشبینیها حاکی است با روند فعلی، تا افق ۱۴۱۹ خورشیدی (۲۰۴۰ میلادی) حدود ۸ میلیون تن ضایعات باتری در مقیاس جهان تجمع یابد.\\خطرات سلامتی خانواده PFASخانواده PFAS با بیش از ۱۶ هزار عضو شیمیایی، به خاطر مقاومت در برابر آب، چربی و حرارت در صنایع متنوع پرکاربرد شدهاند.

همین استحکام باعث شده تا با لقب مواد جاودانه شناخته شوند و در بافتهای زیستی – از جمله بدن انسان – انباشت بینهایت داشته باشند.

شواهد بهدستآمده از مطالعات پیشین، رابطه مستقیم این ترکیبات با سرطان، ناهنجاریهای جنینی، علائم تسمم کبد، اختلال تیروئید و کاهش کیفیت اسپرم را تایید میکند.\نیاز فوری به جایگزینهای غیرسمیفعالان محیطزیست از صنعت انرژی میخواهند در جستجوی جایگزینهای غیرسمی برای و همتایان آن کوشیده شود، بهویژه با توجه به توسعه سریع انرژیهای تجدیدپذیر مانند مزارع بادی و سیستمهای ذخیرهسازی باتری.

پژوهش مورخ اشاره دارد که اگرچه استانداردهای سنجش آلودگی این مواد تدوین شده، اما انباشت آنها در لندفیلها (مکانهای دفن زباله) میتواند آلودگی آبهای زیرزمینی، خاک و اتمسفر را در مقیاس وسیعی تداوم بخشد.

دادههای مانیتورینگ نشان میدهد حضور چشمگیر این آلایندهها در محیطزیست تنها از اواسط دهه ۱۳۷۰ خورشیدی (۱۹۹۰ میلادی) آغاز شده و در دهههای اخیر شدت گرفته است.\شواهد جهانی و انتقال اتمسفریبا وجود کمبود مطالعات مخصوص سمیت بر روی اکوسیستمها، دادههای کلی ه PFAS و آزمایشهای مختبری بر روی مدلهای حیات وحش – نظیر ماهی گورخر – اثرات مخرب مشابه را پیشبینی میکنند.

نمونهبرداریهای انجامشده در حومه یکی از مجتمعهای صنعتی در ایالت مینهسوتا، غلظتهای بالا در خاک، آب و هوا را فاش کرد. یافتن ردپای این سموم در برفهای قطبی، قابلیت انتقال اتمسفری و توزیع جهانی آنها را از طریق جریانهای هوایی اثبات میکند.