تحلیل علمی چهره بهرام در مریخ: از عکس وایکینگ ۱ تا واقعیت ژئولوژیک

تحلیل علمی چهره بهرام در مریخ از عکس وایکینگ ۱ تا واقعیت ژئولوژیک, در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۶، کاوشگر وایکینگ ۱ ناسا تصویری از سطح سیاره مریخ ثبت کرد که بلافاصله توجه جهانیان را به خود جلب نمود.
این عکس، نشاندهنده یک تپه سنگی در منطقهٔ سیدونیا بود که شباهت چشمگیری به چهره انسان داشت و سالها بحثهای گستردهای را در میان محققان و عموم مردم برانگیخت.\مسیون وایکینگ ۱ پیشگام کاوش سیاره سرخ\وایکینگ ۱ نخستین لندر کاملاً موفق بشر بر روی مریخ محسوب میشود. این کاوشگر در کنار دوقلوی خود، وایکینگ ۲، متشکل از دو بخش مدارگرد و فرودگر بود که در چارچوب برنامه جامع ناسا برای کاوش مریخ راهی فضا شدند.
این لندر رکورد ۲۲۴۵ روز مریخی (سول) در محیط سخت و پرگرد و غبار سیاره سرخ فعال باقی ماند تا اینکه در نهایت انرژیاش تمام شد و در میان صخرهها و شنهای بیکران خاموش گردید.\\\چهره بهرام توهم بصری یا پدیده طبیعی؟\هنگامی که وایکینگ ۱ از منطقهٔ سیدونیا عبور کرد، دوربینهایش یک تپه سنگی بزرگ را ثبت نمودند که شباهت شگرفی به چهره انسان داشت.
ه را پاریدولیا نامیدند؛ یک خطای پردازش بصری در مغز که در آن الگوی آشنایی (مانند چهره) در اشکال تصادفی و سایهها دیده میشود.
تفسیر رسمی ناسا در سال ۱۹۷۶ این بود سایههای ریخته شده بر روی صخره مرکزی، توهم چشمها، بینی و دهان را به وجود آوردهاند.\شواهد جدید از مدارگردهای پیشرفته\بیش از بیست سال باید میگذشت تا نگاه نزدیکتری به این منطقه بیندازیم. در آوریل ۱۹۹۸، مدارگرد مارس گلوبل سورویور با دوربینهای قدرتمندتر، تصاویر دقیقتری از سیدونیا ثبت کرد.
نتایج تایید نمود که تحلیل اولیه ناسا صحیح بوده این سازه طبیعی حدود ۱.۵ کیلومتری تنها یک تپه فرسایشیافته است.\\\مشاهدات بعدی در آوریل ۲۰۰۱ مجدداً توسط گلوبل سورویور و در سال ۲۰۰۷ توسط مارس ریکانسانس اوربیتر (MRO) با وضوح فوقالعاده، و همچنین ثبتهای یگان اروپایی مارس اکسپرس، همگی نتیجه واحدی را تأیید کردند ویژگیهای چهرهمانند، تنها بازی نور و سایه بر روی تضریسهای طبیعی زمین هستند.\نتیجهگیری علمی نهایی\اگرچه های حاشیهای همچنان ادعای سازه مصنوعی را پیگیری میکنند، جامعه علمی بر پایه شواهد تجربی و عکسبرداریهای چندگانه از زوایا و نورهای مختلف، توافق نظر دارد که چهره بهرام یک پدیده طبیعی ژئولوژیکی است.
برای پذیرش فرضیهٔ تمدن مریخی، مستندات قویتری فراتر از تفسیر سایهها بر روی صخره مورد نیاز است.