تحقیقات تازه محققان دانشگاه اوترخت هلند منتشرشده در مجله نیچر نشان می‌دهد که احتمال وجود حیات در مریخ در گذشته دور کمتر از آنچه تا به حال تصور می‌شد است. این مطالعه بر پایه آزمایش‌های آزمایشگاه‌ی انجام شده که شرایط سیاره سرخ را شبیه‌سازی کرده‌اند.

پیش از این دانشمندان معتقد بودند که شیار‌ها و کانال‌های مشاهده شده روی سطح مریخ توسط جریان آب شکل گرفته‌اند. اما یافته‌های جدید می‌کند که این ویژگی‌های جغرافیایی می‌توانند نتیجه تصعید انفجاری یخ دی‌اکسیدکربن باشند، نه آب جاری.

کاهش احتمال حیات می‌کروسکوپی باستانی

لونکه رولوفس، محقق سیاره‌شناسی دانشگاه اوترخت، در بیانیه‌ای اعلام کرد که نتایج تحقیقات او و همکارانش گمان وجود حیات در مریخ را کاهش داده است. او توضیح داد که اتمسفر مریخ از ۹۵ درصد دی‌اکسیدکربن تشکیل شده و در زمستان دمای سیاره به زیر منفی ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد که باعث منجمد شدن گاز دی‌اکسیدکربن می‌شود.

در فصل بهار با گرمایش هوا، یخ دی‌اکسیدکربن مستقیما به فاز گازی تبدیل می‌شود بدون اینکه از حالت مایع بگذرد. این فرآیند تصعید در اثر فشار بسیار پایین اتمسفر مریخ، ماهیت انفجاری پیدا می‌کند و دانه‌های رسوبی را به حرکت در می‌آورد که شبیه به جریان آب شیار‌ها را می‌سازند.

رولوفس و تیم تحقیقاتی او شرایط مریخ را در آزمایشگاه باز‌سازی کرده و تصعید یخ دی‌اکسیدکربن را مستقیما مشاهده کردند. نتایج آزمایش‌ها تأیید کرد که این فرآیند می‌تواند شیار‌هایی را روی سطح ایجاد کند که ظاهری بسیار مشابه شیار‌های ناشی از آب دارند. بنابراین احتمالا آب در شکل‌گیری برخی از این ساختار‌ها نقشی نداشته و تنها عامل تصعید یخ دی‌اکسیدکربن بوده است.

از آنجا که آب عنصر حیاتی برای ظهور و تداوم حیات محسوب می‌شود، این کشف می‌تواند پیامد‌های مهمی برای جستجوی اثرات حیات می‌کروسکوپی باستانی در مریخ داشته باشد و بازه زمانی حضور آب مایع روی سطح سیاره را محدود‌تر از پیشینه تخمین‌ها می‌کند.