حتی اگر اهل سینما نباشید، حتی اگر حتی یک فیلم از او را ندیده باشید، بدون شک نام چارلی چاپلین را شنیده اید. او یکی از شاخص ترین و مهم ترین چهره های تاریخ سینماست. چاپلین فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۹۱۴ اغاز کرد. او پیشگام سینمای عصر صامت می بود و با فیلم هایش به شهرت و موفقیتی جهانی دست اشکار کرد. شخصیت کمدی و روی پرده او، ولگرد – آن آدم ریزجثه و بدبیار با کلاه کوچک و سبیل خاصش- به یک نماد جهانی تبدیل شد. اگرچه چاپلین عمدتاً در دوران سینمای صامت فعال می بود، اما آثار هنری و میراث او ۱۰۰ سال سپس هم چنان مرتبط، محبوب و قابل فهمیدن می باشند.

چاپلین به محبوبیت سینما پشتیبانی کرد

هنگامی چارلی چاپلین برای اولین بار داخل عرصه سینما شد، هالیوود تا این مدت در مرحله های ابتدایی خود به سر می ببرد. در آن زمان فیلم ها زیاد سرسری و خام داستانه ساخته می شدند. چاپلین با طبیعت به شدت کمال گرا و وسواسی خود رویکرد هنری تری به فیلمسازی اراعه کرد. او کمدی و درام را با هم ترکیب کرد، کاری که قبلاً هیچ زمان به شکلی واقعی و موثر انجام نشده می بود، تا داستان‌های احساسی خلق کند که با مخاطب ربط برقرار کرده و حس او را برانگیزد. او این چنین موسیقی تعداد بسیاری از فیلم هایش را خود ساخته است.

با گذشت زمان، چاپلین از انتشار کردن تنها یک فیلم در هفته (رویه آن زمان) به تعلق ماه‌ها زمان برای تکمیل یک فیلم واحد، و بهبود و تشکیل آثار باکیفیت رسید. چاپلین تا حد بسیاری با لیاقت تقدیر به گفتن اولین و موثرترین فرد در گسترش و ترویج ژانر کمدی است، اما در واقع، او کارهایی زیاد تر از این برای سینما انجام داد. هنر چاپلین، همراه با محبوبیت شخصیت ولگرد، صنعت فیلمسازی را ارتقا داد و این رسانه را به یک شکل هنری اورجینال تبدیل کرد. و یقیناً سودآور. چاپلین به یکی از پردرآمدترین بازیگران صنعت سرگرمی جهان تبدیل شد و فیلم هایش او را به اولین ستاره بین المللی هالیوود تبدیل کرد.

فیلم‌های چارلی چاپلین تا این مدت جزو بهترین‌هایی می باشند که تا به حال ساخته شده‌اند

هر فهرست معتبری از بهترین فیلم‌های ساخته شده در تاریخ را بازدید کنید، قطعاً چندین فیلم چاپلین را در آن خواهید یافت. او ۵ فیلم در فهرست ۲۵۰ فیلم برتر IMDB و سه فیلم در بین ۱۰۰ فیلم برتر موسسه فیلم آمریکا دارد. و این به این علت است که فیلم های او تا این مدت هم خوب می باشند. فیلم‌های چاپلین با وجود صامت بودن، فضا و میزانسن قدیمی و فیلم‌برداری سیاه و سفید، به خوبی از بعد آزمون زمان برآمده اند.

طنز اسلپ استیک یا همراه با رقص و آواز چاپلین تا این مدت هم مخاطبان را می خنداند، و داستان های احساسی او تا این مدت هم می توانند کار را دربیاورند. صحنه ای در فیلم The Kid که در آن شخصیت ولگرد چاپلین از پسرک جدا می بشود، در حالی که موسیقی غم انگیزی در بعد عرصه پخش می بشود، تا این مدت یکی از نمادین ترین صحنه های تاریخ سینماست. این صحنه برای تاثیرگذاری، حتی به دیالوگ نیز نیاز ندارد. صورت ها و ژست غمگین بازیگران، همراه با آن ملودی حزن انگیز، گویای همه چیز است. The Kid یکی از معدود فیلم هایی است که امتیاز ۱۰۰ درصد در راتن تومیتوز را در اختیار دارد.

تأثیر چارلی چاپلین در سال ۲۰۲۴ نیز تا این مدت به وضوح قابل حس است

چارلی چاپلین چهره هالیوود کلاسیک است و با این حال، امروزه نیز تاثییر او را هم چنان می توان حس کرد. او راه را برای فیلمسازان مدرن هموار کرد. چاپلین اولین کسی می بود که در فیلم‌های خود بازی کرد، آن ها را کارگردانی و تهیه کرد و بر آثارش کنترل کامل داشت — سبکی که توسط تعداد بسیاری از ستاره‌های مدرن تر همانند دنی دویتو، کلینت ایستوود، جورج کلونی و تینا فی تکرار شده است.

این چنین چاپلین یکی از چهار فیلمسازی می بود که استودیو فیلمسازی United Artists را تأسیس کردند. این استودیو در طول سال‌ها آثار کلاسیک تعداد بسیاری همانند One Flew Over the Cuckoo’s Nest، Apocalypse Now، Rain Man و تعداد بسیاری دیگر را به وجود اورده است. اخیراً، The Cabin in the Woods، Skyfall و Hot Tub Time Machine نیز توسط همین استودیو فیلمسازی تشکیل شده اند.

یونایتد آرتیستس توسط یکی دیگر از غول های فیلمسازی هالیوود به نام MGM خریداری شد که خود بعدها به تملک آمازون درآمد. اگرچه United Artists اکنون فقط با نام MGM فعالیت می کند، این استودیو فهرستی طویل از فیلم های قابل دقت را به رزومه آمازون اضافه کرده است.

تعداد بسیاری از فیلمسازان برجسته آثار چاپلین را دوست دارند، از کارگردانان مدرنی همانند کوئنتین تارانتینو، گیرمو دل تورو، و دیمین شزل گرفته تا فیلمسازان افسانه ای همانند استنلی کوبریک، آلفرد هیچکاک، بیلی وایلدر و مل بروکس. چند نفر ادعا کرده اند که اگر چاپلین نبوده است هیچ زمان فیلمساز نمی شدند و به تکنیک های فیلمسازی او در فیلم های خود ادای احترام کرده اند.

شزل در انتهای فیلم Babylon خود تصویری از چاپلین را در مونتاژ آخر این فیلم که ادای احترامی به هالیوود می بود، گنجاند. کمدی چاپلین حتی الهام قسمت کارتون های والت دیزنی و میکی موس در سال های ابتدایی انتشارشان نیز شده می بود.

اما استون از City Lights به گفتن فیلم مورد علاقه خود در تاریخ سینما یاد می کند. استون در مصاحبه ای با مجله Glamour حرف های است: «پنج دقیقه آخر آن فیلم زندگی شما را تحول خواهد داد. زندگی مرا تحول داد. پِی بردم که هر کمدی رمانتیکی از کجا نشات می گیرد– همه برای رسیدن به چه چیزی تلاش می کنند.» رابرت داونی جونیور (بازیگر نقش چاپلین در یک فیلم زندگینامه ای از چاپلین به همین نام)، این فیلمساز را «یک گنج» نامید و برای شناخت شخصیت و سبک کاری این فیلمساز تحقیقات تعداد بسیاری انجام داد.

دیگو کالوا، بازیگری که در فیلم Babylon ساخته شزل نقش یک بازیگر صامت را ایفا می کرد، به خواست کارگردان،‌ به تماشا و مطالعه فیلم های چاپلین همانند Modern Times پرداخت تا برای این نقش و فیلم آماده بشود. فدریکو فلینی، فیلمساز شهیر ایتالیایی، بهترین توصیف را از چاپلین داشت، هنگامی که او را نوعی «حضرت آدم، فردی که همه ما از نوادگانش هستیم» توصیف کرد. و این سخن بگویید کاملاً صحت دارد، حتی برای مخاطبان.

چه درکش کرده باشیم و چه نکرده باشیم، تأثیر چاپلین بر صنعت سرگرمی غیرقابل اندازه گیری است و تا وقتی که سینما وجود دارد، این تاثییر محسوس خواهد می بود.