گاهی اوقات، یک جریان از گازهای сверخ‌داغ درست در بالای سر ما جاری می‌شود. در عکس روز ناسا، این پدیده تحت عنوان تقویت سرعت انبعاث حرارتی قوی یا استیو (STEVE) با رنگ‌های قرمز، سفید و صورتی می‌درخشد.

مکانیزم دقیق شکل‌گیری استیو همچنان در حال بررسی است. با این حال، پژوهش‌ها حاکی از آن است که این درخشش ناشی از جریان سریع یون‌های داغ است که در ارتفاعات فراتر از ۱۰۰ کیلومتری، در لایه یونوسفر زمین جریان می‌یابند.

🔗 بیشتر بخوانید: اکنون با هوش مصنوعی مولد مایکروسافت دیزاینر تصاویر افقی و عمودی بسازید_دوپلر

در تصویر امروز ناسا چه می‌بینیم؟

این عکس که اوایل ماه جاری در کوت دوپال، فرانسه ثبت شده، یک ترکیب دیجیتالی با زاویه دید گسترده (Wide-Angle) است که درست در لحظه علایق قوس استیو ثبت گردیده. هرچند این پدیده تنها چند دقیقه دوام آورده بود، اما این بازه کوتاه برای عکاس به منظور ثبت لحظه کفایت کرده است.

پدیده استیو چیست و چگونه از شفق قطبی متمایز است؟

پدیده STEVE یک درخشش جوی است که به صورت روبان‌های بنفش و صورتی در آسمان نمود پیدا می‌کند. این پدیده برای نخستین بار در سال ۲۰۱۶ شناسایی شد. استیو زمانی رخ می‌دهد که ذرات بارده شده ناشی از طوفان‌های خورشیدی، پس از برخورد با میدان مغناطیسی زمین، به سمت قطب‌ها هدایت شده و یک درخشش را شکل می‌دهند. اگرچه فرآیند تشکیل استیو شباهت‌هایی به شفق‌های قطبی دارد، اما مکانیزم‌های پایه متفاوت هستند.

🔗 بیشتر بخوانید: امروز در فضا: مأموریت هیپارکوس راه‌اندازی شد_دوپلر

در شفق قطبی، ذرات بارده خورشیدی با اتم‌های موجود در جو بالایی برخورد کرده و آن‌ها را «تهییج» می‌کنند. این اتم‌ها سپس به حالت اولیه بازمی‌گردند و در این فرآیند، انرژی اضافی را به صورت نور سبز یا قرمز منتشر می‌کنند که خود شفق قطبی است.

اما استیو، برخلاف شفق، مستقیماً وابسته به برخورد ذرات بارده نیست. این پدیده نتیجه حرکت گازهای یونیزه‌شده و فوق‌العاده داغ است که در لایه یونوسفر جریان یافته و درخششی بنفش و صورتی ایجاد می‌کنند. منبع این گازها در طوفان‌های خورشیدی و جریان‌های پلاسمایی در لایه‌های بالایی جو ریشه دارد.

نکته جالب این است که استیو با وجود شباهت ظاهری به شفق قطبی، همیشه در کنار آن‌ها ظاهر نمی‌شود و دلیل این موضوع تا کنون کاملاً آشکار نشده است. Untersuchungen نشان داده‌اند که STEVE شامل ذرات بارده کمتری است و بیشتر به صورت نوارهای مداوم نمایان می‌شود. بر اساس اظهارات محققان، استیو در عرض‌های جغرافیایی پایین‌تر از شفق قطبی رخ می‌دهد.