اگرچه در عصر حاضر نقص دقت و بیش‌فعالی (ADHD) به‌عنوان یک اختلال شناخته می‌شود، محققان فرضیه دارند که این ویژگی در انسان‌های ماجراجو و مهاجر اولیه مزیت تکاملی محسوب می‌شد. ADHD در انسان‌های اولیه عاملی شد تا بتوانند منابع غذایی را بهتر کشف کنند و از یک‌جانشینی دور بمانند؛ در حالی که در دنیای امروز که نیازی به جستجوی غذا نیست، این ویژگی به‌صورت بی‌قراری خود را نشان می‌دهد و به‌عنوان اختلال تلقی می‌شود.

بر پایه مقاله محققان دانشگاه پنسیلوانیا، ADHD که معمولا یک ویژگی ژنتیکی است و اکنون به‌صورت منفی ارزیابی می‌شود، در اجداد ما ممکن است مزیت داشته باشد. محققان پرسیدند اگر ADHD ویژگی منفی است، چرا سال‌ها به‌صورت ژنتیکی در انسان‌ها باقی مانده است؟ این سوال آن‌ها را به بررسی مزایای تکاملی ADHD سوق داد.

مزیت‌های تکاملی ADHD در انسان‌های ماجراجوی اولیه

تصور کنید شما عضو قبیله‌ای از انسان‌های اولیه هستید که با مزرعه‌ای پر از میوه روبرو می‌شود. همه با سوال بزرگی مواجه می‌شوند آیا در مزرعه بمانند و از ذخایر میوه استفاده کنند تا تمام شود، یا به سرعت آنچه می‌توانند بردارند و به کاوش منابع غذایی بیش‌تر ادامه دهند؟

محققان دانشگاه پنسیلوانیا برای پاسخ به این سوال و درک اینکه آیا ADHD مزیت تکاملی بوده، بازی‌ای طراحی کردند که در آن شرکت‌کنندگان گوناگون آزمایش شدند. در این بازی به بازیکنان هشت دقیقه زمان داده شد تا با نگه‌داشتن نشانگر ماوس روی یک بوته، تا حد امکان توت جمع‌آوری کنند. هر بار برداشت از یک بوته، ظرفیت آن کاهش می‌یافت، اما رفتن به بوته جدید جریمه زمانی داشت.

شرکت‌کنندگان باید تصمیم می‌گرفتند یا در همان بوته مطمئن بمانند یا با صرف وقت بوته‌های دیگر را امتحان کنند تا ببینند میوه بیش‌تری پیدا می‌کنند یا خیر.

نزدیک به ۴۵۰ نفر در این آزمایش شرکت کردند و هم‌زمان برای علائم ADHD غربالگری شدند. نتایج نشان داد افرادی که نمرات ADHD بالا‌تری داشتند، سریع‌تر از دیگران به بوته‌های تازه رفتند و مهم‌تر از آن، حجم بیش‌تری از توت‌ها را جمع‌آوری کردند. در مجموع افراد با ADHD در این بازی امتیاز بیش‌تری کسب کردند.

با توجه به نتایج این آزمایش، محققان می‌گویند که این ویژگی در انسان‌های اولیه مزیت بوده است؛ ADHD انگیزه می‌داد تا افراد منابع غذایی جاری را رها کنند و برای کاوش بیش‌تر به مکان‌های مختلف بروند.